เพื่อตามหานาง”
“ผู้หญิงคนนั้นตายแล้วเหรอ?” โจวเหวินถึงกับตกใจ
“แน่นอน นางเอาชนะข้าได้ แต่นางก็ยังไม่ตาย” ท่านลอร์ดตี้กล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “ที่จริง ข้าคิดว่านางอาจได้รับบาดเจ็บก่อนการต่อสู้กับข้า และเสียชีวิตหลังจากนั้นไม่นาน เพื่อให้เป็นไปตามข้อตกลงกับนาง ข้าจะอยู่ที่นี่จนกว่าจะส่งมอบทุกอย่างให้ท่าน”
“มันคืออะไร?” ในที่สุดโจวเหวินก็อดถามออกไปไม่ได้
คราวนี้ท่านจักรพรรดินีไม่ได้ตอบ แต่เพียงแค่ลุกขึ้นยืน แล้วก็ได้ยินเสียงคลิก และโซ่ที่พันธนาการเธอไว้ก็ขาดออกทีละเส้น ในพริบตาเดียว เธอก็ได้รับอิสรภาพคืนมา
โจวเหวินยังคงสงสัยว่าจักรพรรดิกำลังโกหกเขาอยู่ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจักรพรรดิอยากจะหาทางออกจากปัญหา และไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเขาแล้วจริงๆ
“ข้าบอกเจ้าไปนานแล้วว่าสิ่งที่ข้าต้องการก็คือเจ้านั่นเอง หัวใจของเจ้าคือความชั่วร้าย เจ้าขี้ขลาดและกลัวความตายเกินไป” ท่านลอร์ดตี้กล่าวพลางก้าวไปข้างหน้าสองก้าว ชี้ไปยังคนที่นั่งอยู่เมื่อครู่ “สิ่งที่นางขอให้ข้ามอบให้เจ้าก็คือสิ่งนั้น”
เมื่อนั้นเอง โจวเหวินจึงได้รู้ว่าที่ที่จักรพรรดิประทับอยู่คือกล่องคล้ายหยกที่มีรูกุญแจโบราณอยู่ด้านหน้ากล่อง
โจวเหวินถามว่า “ข้างในมีอะไรเหรอ?”
“ข้าไม่รู้ ข้าสัญญากับนางไว้แล้วว่าเจ้าจะเอาของออกมาได้เฉพาะตัวเจ้าเองเท่านั้น” ท่านลอร์ดตี้เหลือบมองโจวเหวินแล้วกล่าวว่า “เจ้ามีกุญแจอยู่แล้วไม่ใช่หรือ ถ้าเจ้าเปิดเองได้เจ้าก
