ให้เขาออกไป โจวเหวินจึงขัดจังหวะหลิวหยุนและเดินเข้าไปในวัดหนูวาโดยตรง
ถึงแม้อาจารย์จะน่ากลัว แต่โจวเหวินก็ไม่เกรงกลัว ตลอดมาอาจารย์ไม่เคยทำร้ายโจวเหวินอย่างร้ายแรง และเขาก็ได้ศึกษาหาสาเหตุมาแล้วด้วย
สิ่งที่เรียกว่า “ปรมาจารย์” นั้นคืออะไรกันแน่? เพื่อศึกษาประเด็นนี้ โจวเหวินจึงรวบรวมข้อมูลจำนวนมาก และสอบถามจากคนอื่นๆ ที่เลี้ยงสัตว์เลี้ยงเค่อจูด้วย
ผลการวิจัยพบว่า แท้จริงแล้วชะตาของเจ้านายก็คือตัวเจ้านายเอง ซึ่งจะส่งผลเสียต่อชะตาชีวิตของเจ้านายอย่างมาก ในกรณีร้ายแรง ชะตาจะไม่เพียงแต่ไม่ส่งผลดีเท่านั้น แต่ยังอาจส่งผลเสียอย่างร้ายแรง ทำให้เจ้านายประสบกับโชคร้ายหรือถึงขั้นเสียชีวิตได้
เป็นเรื่องปกติที่คนธรรมดาจะไม่สามารถรับชะตากรรมของเจ้านายได้ แต่ชะตากรรมของโจวเหวินนั้นแตกต่างออกไป นั่นคือเสียงถอนหายใจของหวังจือ เดิมทีแล้วมันไม่ใช่ชะตากรรมของโจวเหวิน มันเกิดขึ้นหลังจากดูดซับคัมภีร์อมตะ เคอ ก็เป็นหญิงสาวในเทพนิยายเช่นกัน
โจวเหวินสรุปว่าสาเหตุที่เขาแบกวิญญาณเสือเกราะปีศาจมานานขนาดนั้นโดยไม่ได้รับความเสียหายใดๆ ก็เพราะหวังจื่อซีห์แบกรับทุกอย่างไว้ และแม่ทัพวิญญาณเสือเกราะปีศาจไม่สามารถเอาชนะเธอได้
