ดีต่อทั้งคุณและฉัน” สัตว์เลี้ยงผมสีเงินชี้ไปที่มนุษย์รูปร่างคล้ายคนแล้วพูดว่า “หมอนี่แปลกๆ นะ ถ้าฉันอ่านถูก เขาควรจะเป็นมนุษย์”
“เขาเป็นมนุษย์เหรอ?” โจวเหวินรู้ว่าสัตว์เลี้ยงขนสีเงินกำลังเปลี่ยนเรื่อง แต่เขาก็ยังตกใจกับสิ่งที่เขาพูดอยู่ดี
“มันไม่ผิดหรอก เขาเคยเป็นมนุษย์มาก่อนแน่นอน และการที่มนุษย์จะรู้สึกแปลกแยกก็ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่การที่เขาจะรู้สึกแปลกแยกอย่างสิ้นเชิงแบบนี้มันแปลกมาก เว้นแต่ว่า…” สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินมองไปยังสัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายมนุษย์และครุ่นคิด
“ยกเว้นในกรณีอะไรล่ะ?” โจวเหวินถาม
“เว้นแต่ว่าเขาจะสละขีดจำกัดพื้นฐานของการดำรงอยู่ของมนุษย์และไปสู่ที่แห่งนั้นด้วยความสมัครใจ” สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินดูแปลกๆไปเล็กน้อย
“ถ้าคุณพูดกับผมแบบนี้อีก ความร่วมมือของเราจะจบลงตรงนี้” โจวเหวินกล่าวด้วยสีหน้าบึ้งตึง
“เว้นแต่ว่าเขาจะเข้าไปในยานลำนั้นแล้วเท่านั้น เขาถึงจะสามารถเปลี่ยนมนุษย์ให้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตต่างดาวได้อย่างสมบูรณ์” สหายผมสีเงินหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้มมุมปากพลางพูดว่า “ฉันก็อยากอธิบายให้คุณฟังเหมือนกัน แต่ฉันไม่ทำ ถ้าคุณไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ คุณจะอธิบายให้ชัดเจนได้อย่างไร ถ้าคุณอยากรู้ความจริง ก็ไปถามหนูวาเองเถอะ”
“ไร้สาระสิ้นดี เจ้าจะใช้มีดหินนี่ยังไงกัน?” โจวเหวินสัมผัสได้ถึงพลังประหลาดที่ซ่อนอยู่ในมีดหิน แต่พลังนี้ไม่สามารถตัดการเชื่อมต่อระหว่างรอยสักขอพร
