สัตว์เลี้ยงคู่ใจขนสีเงินได้ยินโจวเหวินพูดเช่นนั้น ก็เยาะเย้ยทันทีและกล่าวว่า “พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์อะไรกัน จะเทียบอะไรกับจักรพรรดิได้”
“พูดแบบนี้ยังไงเหรอ?” โจวเหวินถามด้วยความสนใจ
สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนี้ดูเหมือนจะให้ความเคารพมนุษย์อย่างสูง และถึงกับเชื่อว่าเทพเจ้าและพระพุทธเจ้าก็เทียบไม่ได้กับมนุษย์
สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้นส่งเสียงฟึดฟัดและไม่พูดอะไร เพียงแค่เดินต่อไป
“เรากำลังจะไปไหน?” โจวเหวินต้องการบอกข้อมูลเพิ่มเติม ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม
“คุณจะรู้เองเมื่อถึงที่หมาย” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้นไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม
ไม่นานนัก คนคนหนึ่งและสัตว์เลี้ยงหนึ่งตัวก็มาถึงอาคารแปลกตาแห่งหนึ่ง
“วัลแคน เทอร์เรซ?” โจวเหวินมองด้วยสายตาแปลกๆ
อาจกล่าวได้ว่าระเบียงวัลแคนเป็นหัวใจสำคัญของเมืองโบราณกุยเด มีมีดหินปักอยู่บนแท่น เพียงแค่เขย่ามีดหินก็จะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในมิติต่าง ๆ ของเมืองโบราณกุยเด
แม้แต่จักรพรรดิเองก็เคยพยายามใช้มีดหิน และตั้งใจจะแทงมีดหินทะลุมือของโจวเหวิน แต่ก็ไม่สำเร็จ
ในเมื่อสัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้นกลับมาอีกครั้งแล้ว ก็คงเป็นเพราะต้องการมีดหินนั่นเอง
ตามที่โจวเหวินคาดไว้ หลังจากที่สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินเดินขึ้นไปบนแท่นวัลแคน มันก็ตรงไปยังหม้อหลอมที่มีมีดหินเสียบอยู่ และจ้องมองมีดหินนั้นอย่างไม่ละสายตา
“ถ้าอยากจะขยับมัน ก็ควรพูดให้ชัดเจนก่อน” โจ
