ายชราผู้นั้นก็ต้องการทายาทเช่นกัน แต่เขาไม่มีความสามารถนั้น” โจวหลิงเฟิงกล่าวขณะจิบชา
โจวเหวินนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “หลาน…ป้า…รู้เรื่องนี้หรือเปล่าครับ/คะ?”
โจวหลิงเฟิงส่ายหัว “เธอไม่รู้ว่าฉันแอบมาแทนที่เธอ เธอคิดเสมอว่าจิงจิงเป็นของเธอ และต่อจากนี้ไปเธอจะต้องเสียใจอย่างหนัก ห้ามบอกใครเด็ดขาด ยิ่งกว่านั้นห้ามให้เสี่ยวจิงรู้ด้วย”
ตอนนี้โจวเหวินกำลังสับสนและงุนงงอยู่พักหนึ่ง สงสัยว่าตัวเองกำลังฝันอยู่หรือเปล่า
“ทำไมเพิ่งมาบอกผมเรื่องนี้กะทันหันล่ะ?” โจวเหวินถามด้วยสีหน้าซับซ้อน
“สิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ตอนนี้มันอันตรายเกินไป ยากที่จะบอกได้ว่าคุณจะกลับมามีชีวิตอีกหรือไม่ในอนาคต ฉันคงปล่อยให้คุณตายไปโดยไม่รู้ว่าแม่แท้ๆ ของคุณเป็นใครไม่ได้หรอก จริงไหม?” โจวหลิงเฟิงถอนหายใจ
“แล้วสัตว์เลี้ยงขนสีเงินล่ะ?” โจวเหวินถามอีกครั้ง
“ฉันเคยบอกคุณแล้วว่าปู่ของคุณขุดเจอโทรศัพท์มือถือในบ่อน้ำโบราณ แต่ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ขุดเจอพร้อมกับโทรศัพท์มือถือ นั่นก็คือไข่เงิน” โจวหลิงเฟิงหวนนึกถึงความทรงจำอีกครั้ง
หลังจากที่โจวหลิงเฟิงเล่าจบ โจวเหวินก็รู้เรื่องราวทั้งหมดอย่างครบถ้วน
ในตอนแรก คุณปู่โจวเหวินขุดพบกล่องที่บรรจุโทรศัพท์มือถือและไข่เงินสำหรับเลี้ยงสัตว์ และนำมันกลับบ้านในวันนั้น
ในเวลานั้น โทรศัพท์มือถือได้รับความนิยมอย่างมากแล้ว และโทรศัพท์มือถือก็ไม่สามารถเปิดใช้งานได้ ไม่มีใครรู้ว่าไข่คู่หูนั้น
