“เจ้าคิดว่ากับดักทางภาษาแบบนี้จะหยุดยั้งข้าได้หรือ?” จักรพรรดิกล่าวอย่างดูถูก
“ไม่ ผมแค่เชื่อว่าคุณไม่อยากได้ชัยชนะที่ไร้ความหมาย และคุณสนใจการเดิมพันอื่นมากกว่า”
“ถ้าหากฉันต้องการชนะด้วยวิธีนี้ล่ะ?” จักรพรรดิตรัส
“ข้าจะไปที่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์เดี๋ยวนี้” โจวเหวินกล่าวโดยไม่ลังเล
จักรพรรดิทรงนิ่งเงียบ ดังที่โจวเหวินกล่าวไว้ โจวเหวินไม่ได้นำแก่นแท้ของอาณาเขตไปยังภูเขา และโอกาสรอดชีวิตแทบจะเป็นศูนย์ ชัยชนะเช่นนี้จึงไร้ความหมายสำหรับเธออย่างแท้จริง
จักรพรรดิไม่ได้ต้องการชีวิตของโจวเหวิน แต่ต้องการชนะการพนัน
“คุณพูดถูก ฉันอยากชนะ แต่ไม่ใช่แบบนี้” จักรพรรดิดูเหมือนจะไม่สนใจที่จะสนทนาต่อ ดอกไม้สั่นไหว และกลีบดอกร่วงลงมา
กำแพงของภูเขาฉีจื่อเปรียบเสมือนประตูที่กั้นสองด้านออกจากกัน แสงวิเศษพุ่งออกมาจากกำแพงและตรงไปยังโจวเหวินที่ยืนอยู่นอกภูเขา
โจวเหวินยื่นมือออกไปคว้าลำแสงนั้น และพบว่าเป็นผลึกสีม่วงหลายเหลี่ยม ภายในมีลักษณะคล้ายกระแสไฟฟ้า คล้ายหมอก และไม่มั่นคง ดูเหมือนจะมีการเปลี่ยนแปลงไม่รู้จบ
“ไปให้พ้น”
เมื่อโจวเหวินได้ยินเสียงของจักรพรรดิและเงยหน้ามองกำแพงภูเขา เขาก็พบว่ากำแพงภูเขาถูกปิดลงแล้ว และดอกไม้น้อยก็หายไป
“ทำไม?”
เสียงเบาๆ ดังมาจากด้านหลัง เธอจึงหันไปมองจิง และเห็นว่าจิงกำลังจ้องมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ
“อะไรนะ แล้วทำไมล่ะ?” โจวเหวินถามอย่างไม่ใส่ใจ
“ทำไมคุณไม่เอาหัวใจหลักของอาณาเขตผ
