“น่าสนใจ” นางฟ้าดูเหมือนจะไม่รู้สึกกดดันเลย และเธอก็ติดตามจงจื่อหย่าด้วยความสนใจ
วิถีการยิงของจงจื่อหย่าเริ่มจับยากขึ้นเรื่อยๆ นางฟ้ามองดูครู่หนึ่ง ราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง เธอหรี่ตาลงแล้วพูดว่า “ในเมื่ออย่างนี้ ลองให้เจ้าพัฒนาตัวเองให้ละเอียดกว่านี้หน่อยสิ ให้ข้าได้ดู เจ้าพัฒนาไปถึงขั้นสุดยอดได้ขนาดไหนกัน?”
ขณะที่พูดอยู่นั้น นางฟ้าก็หยุดการเคลื่อนไหวทั้งหมดและยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นโดยไม่หลบหลีกการโจมตีของจงจื่อหย่าอีกต่อไป
กำปั้นของจงจื่อหย่าอยู่ห่างจากประตูใบหน้าของนางฟ้าเพียงไม่ถึงสิบเซนติเมตร แต่เนื่องจากไม่มีสิ่งกีดขวางใดๆ กำปั้นของจงจื่อหย่าจึงดูเหมือนจะหยุดนิ่ง ราวกับถูกแช่แข็งไว้ แม้กระทั่งตัวของเขาก็ดูเหมือนจะหยุดนิ่งอยู่กลางอากาศ เหมือนภาพนิ่ง
เหตุการณ์เช่นนี้เคยทำให้ผู้ชมคิดว่าการถ่ายทอดสดติดขัด แต่ไม่นานทุกคนก็พบว่าไม่ใช่การถ่ายทอดสดติดขัด แต่จงจื่อหย่าต่างหากที่หยุดนิ่งอยู่กลางอากาศ
“โลกใหม่ของข้าจะปรากฏต่อหน้าเจ้า และจะสานต่อการวิวัฒนาการของเจ้า” นางฟ้ามองจงจื่อหย่าอย่างสงบ ไม่ได้ตั้งใจจะฉวยโอกาสฆ่าจงจื่อหย่าแต่อย่างใด
จงจื่อหย่าจ้องมองนางฟ้าดุจเปลวไฟ ราวกับว่าเขากำลังจะถูกเผาไหม้ แต่ร่างกายของเขากลับขยับเขยื้อนไม่ได้เลยในอากาศ
ความหวังที่เคยเกิดขึ้นในใจของผู้คนนั้นพังทลายลงในพริบตา
ในขณะนั้นเอง ผู้คนก็ตระหนักว่าความหวังที่พวกเขาเคยคิดไว้ก่อนหน้านี้เป็นเพียงภาพลวงตาเท
