ต่อให้ข้าบอกทุกอย่างเกี่ยวกับอาจารย์ของเจ้า มันก็ยังไม่ช่วยอะไรเจ้าเลย ยิ่งกว่านั้นมันยังอันตรายกว่าด้วยซ้ำ ถ้าเจ้าเปิดเผยตัวตนของอาจารย์ของเจ้าเพราะเรื่องนี้ ข้าก็คงได้แต่บอกว่าเจ้าโง่จริงๆ”
“ถ้าคุณไม่บอกผม คุณจะรู้ได้ยังไงว่ามันจะไม่ช่วยผม?” โจวเหวินพูดอย่างไม่รีบร้อนและไม่ใส่ใจ
“ที่จริงแล้ว ผมรู้เรื่องนี้ดีทีเดียว แต่ผมบอกคุณได้อย่างหนึ่งอย่างว่า สาเหตุที่ภูเขาและเทพเจ้าหายไปในชั่วข้ามคืนนั้นเกี่ยวข้องกับเจ้าของอย่างแน่นอน” ฆาตกรกล่าวอย่างหมดหนทาง
“ทำต่อไป” โจวเหวินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกยินดีในใจเมื่อเห็นว่าปีศาจสังหารปล่อยมือในที่สุด
โจวเหวินเริ่มสงสัยเกี่ยวกับที่มาของทารกปีศาจมากขึ้นเรื่อยๆ แต่มีคนรู้ที่มาของทารกปีศาจน้อยเกินไป คนที่รู้ความจริงมากที่สุดในตอนนี้คือจอมพิฆาตปีศาจ แต่เขาปากแข็งมาก แม้โจวเหวินจะขู่เอาชีวิต จอมพิฆาตปีศาจก็จะไม่ยอมบอกแม้แต่คำเดียว และยิ่งยากที่จะยอมพูดอะไรเกี่ยวกับทารกปีศาจ
สีหน้าของคิลเดมอนแสดงออกถึงความซับซ้อนอย่างมาก และเขาใช้เวลาอยู่พักใหญ่ก่อนจะพูดว่า “ฉันจะเล่าเรื่องให้คุณฟัง”
“ตั้งใจฟังให้ดี” โจวเหวินกล่าวอย่างใจเย็น
“กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีนายพรานคนหนึ่งออกล่าสัตว์หาเลี้ยงชีพทุกวัน วันหนึ่งขณะที่เขากำลังล่าสัตว์อยู่ เขาเห็นหมาป่ากำลังกัดกระต่าย และกระต่ายตัวนั้นเป็นแม่กระต่ายที่เพิ่งคลอดลูก ในโพรงของมันมีลูกหมาป่าสองสามตัวรออาหารอยู่ เมื่อลูกห
