รกปีศาจกลับขยับ มันกระโดดลงไปในถ้ำที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง โจวเหวินตกใจมาก เขาอยากจะเรียกทารกปีศาจกลับมา แต่ก็สายเกินไปแล้ว
หลังจากที่อสูรน้อยกระโดดลงไปในหลุม เขาก็ถูกตัดขาดจากโลกวิญญาณทันที เขาสามารถรับรู้ได้เพียงการมีอยู่ของอสูรน้อย แต่ไม่สามารถส่งผ่านข้อมูลทางจิตวิญญาณกับมันได้
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง โจวเหวินก็เรียกจักรพรรดิปี่เมิ่งกลับมา แล้วกระโดดเข้าไป
จากความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับทารกปีศาจ เธอไม่ควรตายอย่างโง่เขลา และอาจไม่มีอันตรายอย่างที่คิดไว้ด้านล่าง
“ไอ้เด็กเหม็นนั่น…มันก็แค่คนโง่…” อันเทียนจั่วแทบระเบิดด้วยความโกรธ เขาไม่มีแม้แต่การสืบสวนหรือการทดสอบขั้นพื้นฐานเลยสักนิด จึงกระโดดลงไปตรงๆ ซึ่งนั่นก็ไม่ต่างอะไรกับความตาย
อันเซิงกลัวที่จะพูดต่อหน้าเขา และเขาก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายให้โจวเหวินฟังอย่างไร พฤติกรรมเช่นนี้ช่างบุ่มบ่ามเกินไปจริงๆ
“โอ้ ผมยังเด็กเกินไป ผมหลงใหลในความสำเร็จครั้งก่อนมากจนไม่ได้ทำการตรวจสอบขั้นพื้นฐานเลย และก็รีบด่วนสรุปแบบนี้” ศาสตราจารย์กู่ถอนหายใจและส่ายหัว
คราวนี้แม้แต่แฟนคลับผิวสีหลายคนของศาสตราจารย์กู่ก็รู้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นสมเหตุสมผล และดูเหมือนว่าการตัดสินใจของโจวเหวินนั้นประมาทเกินไปจริงๆ
พวกเขารู้ได้อย่างไรว่าโจวเหวินไม่มีทางเลือกอื่น จึงไม่สามารถปล่อยให้ทารกวิเศษออกไปผจญภัยด้วยตัวคนเดียวได้
ขณะที่โจวเหวินกระโดดลงไปในหลุม ภาพของลูกรู
