แม้จะเป็นเพียงก้าวเล็กๆ แต่ศรัทธาของเด็กสาวก็สั่นคลอนไปแล้ว
ที่อันตรายยิ่งกว่านั้น หลังจากถอยหลังไปเพียงเล็กน้อย หญิงสาวก็พบว่าโจวเหวินได้ลดระดับดาบลงแล้ว ปลายดาบไม่สามารถแตะต้องตัวเธอได้ หากเธอไม่ขยับ ดาบก็จะเคลื่อนออกไปจากเธอ ข้ามไปข้างหน้าเท่านั้น
การค้นพบนี้ยิ่งทำให้เกราะป้องกันทางจิตใจของเด็กสาวพังทลายลง และทำให้ใบหน้าของเธอแสดงความอับอายออกมาทันที มันเป็นความรู้สึกหงุดหงิดและอับอายหลังจากถูกหลอก
อย่างที่เธอคาดไว้ ดาบที่โจวเหวินฟาดลงมานั้นถูกฟาดกลับไปตรงหน้าเธอราวกับเป็นการเยาะเย้ย ยิ่งปลายดาบอยู่ห่างจากเธอมากเท่าไหร่ ใบหน้าของหญิงสาวก็ยิ่งดูน่าเกลียดมากขึ้นเท่านั้น
สมาชิกใหม่ของหน่วยรักษาความปลอดภัยเมืองหลายคนที่กำลังชมการต่อสู้ต่างโห่ร้องในเวลานั้น
หญิงสาวฟาดฟันดาบข้างกายโจวเหวินอย่างมากมาย โจวเหวินยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น หลายครั้งที่คมดาบเกือบจะเฉียดแก้มของเขาไป
ตอนนี้โจวเหวินฟาดดาบไปเพียงครั้งเดียว ยังอยู่ห่างจากหญิงสาวมากจนเธอต้องถอยหนี เห็นได้ชัดว่าเธอยังไม่มั่นใจพอ
“ดาบของข้าล่ะ ข้าคู่ควรที่จะสอนศิษย์เช่นนี้หรือไม่?” โจวเหวินลุกขึ้นยืนพร้อมดาบ มองไปที่หญิงสาวแล้วพูดอย่างใจเย็น
หญิงสาวมองไปที่โจวเหวิน ริมฝีปากขยับ แต่พูดอะไรไม่ออก เธอเห็นได้อย่างชัดเจนว่าระดับและขอบเขตของดาบของโจวเหวินนั้นสูงกว่าฉินเจิ้นมาก และเธอยังมองไม่เห็นวิถีการโจมตีด้วยซ้ำ ในระดับนี้ ในบรรดามิติต่างๆ เก
