น่าอายที่จะไม่เปิดเผยตัวตน!
เฉินผิงวางจดหมายไว้โดยคิดว่ามันจะเป็นการดีสำหรับพ่อแม่ของเขาที่จะอาศัยอยู่ในบ้านเกิดของเขา แต่ตอนนี้เขาได้ทำให้หลายคนขุ่นเคืองใจ และถ้าพ่อแม่ของเขาอาศัยอยู่ในหงเฉิง อันตรายอะไรจะเกิดขึ้น!
เฉินผิงหยิบอาหารออกมาจากตู้เย็น อุ่นให้ร้อนและกินมัน!
หลังจากกินเสร็จ เฉินปิงก็หยิบจี้หยกออกมาจากบ้านของ Wei จี้หยกสีเขียวเข้มที่มีพื้นผิวเรียบมาก บอกได้เลยว่าคุณภาพของหมึกหยกนั้นยอดเยี่ยมมาก!
หลังจากเล่นกับมันอย่างระมัดระวังสักพัก จู่ๆ เฉินปิงก็กัดนิ้วของเขาและหยดเลือดหยดลงบนจี้หยก และในไม่ช้าหยดเลือดก็ถูกดูดซับโดยจี้หยกทันที!
เมื่อเห็นฉากนี้ เฉินปิงยิ้ม หลับตาเล็กน้อย และจับจี้หยกไว้แน่นด้วยมือทั้งสองข้าง แสงสีทองจางๆ โผล่ออกมาจากมือของเฉินปิง!
เฉินปิงปล่อยมือทันที และจี้หยกที่ห่อหุ้มด้วยแสงสีทองก็ลอยอยู่กลางอากาศเช่นนี้ และเหนือจี้หยกก็มีแถบสีดำวิ่งวนไปมา!
ด้านหลังสีดำนี้มีการไล่สีแดงเลือด จี้หยกทั้งอันเหมือนสนามแข่งขัน สีดำและสีแดงหนึ่งอันกำลังไล่ล่าอย่างต่อเนื่อง!
“หยุดพัก……”
ทันใดนั้น เฉินผิงลืมตาขึ้น และลำแสงก็พุ่งออกมาจากดวงตาของเขา ส่องไปที่จี้หยกโดยตรง!
พาต้า……
ทันใดนั้น แสงสีทองของจี้หยกก็หายไป และตกลงมาจากกลางอากาศสู่พื้น แตกออกเป็นสองซีกโดยตรง!
และหลังจากที่จี้หยกหักครึ่งแล้ว เลือดสีดำและแดงก็ไหลออกมาจากมัน
เฉินผิงหยิบจี้หยกทั้งสองซีกขึ้นมา เช็ดเลือดบนจี้ แ
