ริมฝีปากของหญิงสาวขยับ เธออยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่พูดไม่ออก
“ยังไม่พอใจอีกเหรอ?” โจวเหวินไม่รีบร้อน มองไปที่หญิงสาวด้วยรอยยิ้มแล้วถาม
“แน่นอนว่าเขาไม่เชื่อหรอก เขาเป็นตัวแทนของกลุ่มระหว่างเผ่าอย่างชัดเจน แล้วเขาจะเป็นลูกศิษย์ของคุณได้อย่างไร” แน่นอนว่าเด็กสาวไม่เชื่อ
“เอาล่ะ ในเมื่อเธอยังไม่เชื่อ งั้นก็ให้เธอพิสูจน์ด้วยตัวเองแล้วกัน” โจวเหวินสัมผัสได้ว่าหญิงสาวคนนี้ดูธรรมดา แต่มีออร่าที่น่ากลัวจางๆ อยู่ในตัว และเธอไม่อยากกดดันเธอมากเกินไป ดังนั้นฉีหยานจึงขยิบตาให้เฟิงฉีหยานอีกครั้ง
เฟิง ฉีหยานเป็นคนที่ไม่ชอบเรื่องไร้สาระ เมื่อเห็นโจวเหวินขยิบตา เขาก็เดินตรงไปที่ลูกรูบิคและเริ่มการท้าทายลูกรูบิคอีกครั้ง
“นี่ก็เป็นลูกศิษย์ของผมเหมือนกัน ถ้าเขายังอยู่ในอันดับสูงๆ แบบนี้ คุณจะเชื่อไหมล่ะ?” โจวเหวินถามพร้อมกับรอยยิ้ม
“อืม งั้นเราตั้งชื่อให้เธอก็ได้” ปากของหญิงสาวแข็งกระด้าง แต่ในใจเธอกลับรู้สึกผิดเล็กน้อย
โจวเหวินยิ้มเล็กน้อย ไม่พูดอะไร หันหน้าไปมองหน้าจอรูบิค
try{mad1(‘gad2’);}catch(ex){} ผู้คนยังคงตื่นเต้นกับการที่มนุษย์คนแรกเก็บแอปเปิ้ลทองคำได้สำเร็จ หลายคนกำลังถกเถียงกันว่าศิษย์ที่อ่อนแอที่สุดของราชวงศ์โจวที่หมิงซิวทิ้งไว้เบื้องหลังนั้นหมายความว่าอย่างไร
คนส่วนใหญ่ที่รู้จักชื่อนี้เดาได้ว่าหมิงซิวหมายถึงโจวเหวิน แต่คนทั่วไปรู้ได้อย่างไร? มีคนทั่วไปในเขตตะวันออกหลายคนที่รู้ว่าหมิงซิว
