่านั้นที่รู้จักชื่อของเฟิงฉิวหยาน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเขตอื่นๆ เลย
“ศาสตราจารย์กู่ ท่านรู้จักเฟิงฉิวหยานคนนี้ไหมคะ?” ซูอี้ผู้เหมาะสมกับตำแหน่งเจ้าภาพย่อมมีความรู้มากมาย เธอเอ่ยชื่อเฟิงฉิวหยานออกมาทันที แต่เธอเคยเห็นข้อมูลของเฟิงฉิวหยานเพียงบางส่วนเท่านั้น รู้เพียงว่ามีบุคคลเช่นนี้อยู่จริง แต่ไม่รู้ว่าเฟิงฉิวหยานแข็งแกร่งแค่ไหน
“ถ้าผมจำไม่ผิด เฟิงฉิวหยานคนนี้ควรจะเป็นของตระกูลเฟิงหนานไห่เดิม ตอนนี้หนานไห่ล่มสลายไปแล้วและไม่มีคนอาศัยอยู่ ผมไม่รู้ว่าตระกูลเฟิงย้ายไปอยู่ที่ไหน” ศาสตราจารย์กูยังคงมีความเป็นมืออาชีพมาก เขาบอกที่มาของเฟิงฉิวหยานโดยตรง
“คุณคิดว่าเฟิงฉิวหยานมีโอกาสที่จะเก็บแอปเปิ้ลทองคำได้ไหม?” ซูอี้ถามอีกครั้ง
“โอกาสมีอยู่แน่นอน แต่น้อยมาก แม้ว่ายอดนักดาบแห่งอนาคตจะสำรวจทะเลสาบหมอกไปแล้วก็ตาม ในทางทฤษฎีแล้ว การฝ่าด่านในภายหลังจะง่ายกว่ามาก แต่เฟิงฉิวเหยียนใจร้อนเกินไป หากเขามีเวลาเตรียมตัวมากกว่านี้ โอกาสน่าจะมีมากกว่านี้ มันจะเสี่ยงเกินไป…แต่ตอนนี้แอปเปิ้ลทองคำมีไม่มากนัก ความกังวลของเขาจึงสมเหตุสมผล…” ศาสตราจารย์โบราณกล่าวว่า เฟิงฉิวเหยียนใจร้อนเกินไปที่จะทำให้ทุกอย่างสำเร็จ และต้องการฉวยโอกาสนี้เพื่อคว้าผลประโยชน์
try{mad1(‘gad2’);}catch(ex){} แต่คำพูดของศาสตราจารย์กู่เพิ่งจบลง ฉันก็เห็นเฟิงฉิวหยานปรากฏตัวขึ้นเหนือทะเลสาบหมอกแล้ว และไม่มีอะไรต้องกังวล ฉันจึงชักดาบออกมาฟันต