ูเหมือนว่าจะเคลื่อนไหวช้า การฟาดฟันดาบนั้นเป็นการตัดสินใจที่สมบูรณ์แบบและเป็นการสกัดกั้น…ชายคนนี้แข็งแกร่งเกินไป…ผมจินตนาการไม่ออกเลยว่าเขาทำได้อย่างไร…”
หลังจากที่ศาสตราจารย์กูอธิบายแล้ว ประชาชนทั่วไปก็ค่อยๆ เข้าใจมากขึ้น ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าหมิงซิวมีพลังอำนาจมากจริงๆ และภาพลักษณ์ในใจของผู้คนก็ค่อยๆ พัฒนาขึ้น
“ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมีนักดาบผู้ทรงพลังเช่นนี้อยู่ท่ามกลางพวกเรามนุษย์!”
“นักดาบแห่งอนาคตคนนี้แข็งแกร่งและดุร้ายมาก แข็งแกร่งกว่าโฆษกของหกตระกูลใหญ่หลายเท่า คุณเห็นพวกนั้นไหม พวกที่แม้แต่จะฝ่าด่านก็ยังไม่กล้า พวกเขากลับฆ่าพวกนั้นได้หมด”
”นับจากวันนี้…ไม่สิ…นับจากนี้ไป…หมิงซูคือไอดอลของฉัน…”
เมื่อเห็นหมิงซิวโร่วเจี้ยนเซียนแล่นฝ่าคลื่นผ่านหมอกหนาทึบ ชายฝั่งทะเลสาบและต้นแอปเปิ้ลสีทองปรากฏให้เห็นรางๆ อยู่ไกลๆ ทุกคนต่างตื่นเต้น
“เด็กๆ โตเร็วเหลือเกิน” จางชุนฉิวอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจขณะมองภาพบนลูกรูบิค
“ดูเหมือนท่านจะอายุมากแล้วนะ อายุมากกว่าพวกเขาไม่มากเท่าไหร่หรอก” เซี่ยหลิวฉวนกล่าวพร้อมกับเบ้ปาก
“คนเราไม่ได้แก่ แต่จิตใจต่างหากที่แก่” จางชุนฉิวกล่าวอย่างติดตลก
“คนแก่ก็ดีได้ โลกนี้ต้องการความกล้าหาญมากกว่าแค่คนหนุ่มสาว” เซี่ยหลิวฉวนกล่าว
“แต่นั่นคือเสาหลักทางจิตวิญญาณที่มนุษยชาติต้องการ” จางชุนฉิวกล่าว
จริง ๆ แล้ว อย่างที่จางชุนฉิวกล่าวไว้ เมื่อหมิงซิวกลับมาสู่ความเป็นจริง ผู้คนจำ