“ไม่” หมิงซิวและเฟิงฉิวหยานถอยหลังไปเกือบพร้อมกัน มองหลี่ซวนด้วยท่าทีระแวง
หลี่ซวนดึงมือกลับด้วยความอับอาย จากนั้นก็เปลี่ยนสีหน้าในทันทีและพูดอย่างขุ่นเคืองว่า “ฉันไม่คิดว่าคุณจะเป็นแบบนี้ ฉันถือว่าคุณเป็นเหมือนพี่น้องที่ดี แต่คุณกลับไม่ถือฉันเป็นพี่น้องด้วยซ้ำ คุณยังไม่ใช่คนเลย แล้วคุณมีจิตสำนึกบ้างไหม?”
“โดยปกติแล้ว ถ้าไม่มีใครเรียกคุณว่าพี่ชาย แสดงว่าคุณทำได้ดีมาก แต่ถ้ามีคนเรียกคุณว่าพี่ชาย แสดงว่าคุณยังไม่ได้ทำอะไรดีเลย” หมิงซิวกล่าว
“ฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอ?” หลี่ซวนพูดอย่างโมโห
“ใช่.” Mingxiu และ Feng Qiuyan ตอบพร้อมกัน
หลี่ซวนตกใจและเอามือแตะจมูกอย่างเขินอายพลางพูดว่า “คุณเข้าใจผมผิดไปมากเลย…”
หมิงซิวกล่าวว่า “พูดตรงๆ ไปเลย เราก็รู้ว่าคุณเป็นคนแบบไหน”
“ข้าไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลย บนลูกรูบิคอันนั้นไม่มีแม้แต่รูปคนด้วยซ้ำ มันดูน่าอึดอัดใจจริงๆ แอปเปิ้ลทองคำก็เหลือน้อยเต็มทีแล้ว ทำไมท่านถึงต้องขึ้นไปสร้างใบหน้าให้พวกเรามนุษย์ด้วยล่ะ” หลี่ซวนกล่าว
“ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน แต่เรื่องนี้จัดการได้ยาก” หมิงซิวกล่าวอย่างหมดหวัง
“มีอะไรบ้างที่ทำไม่ได้?” หลี่ซวนถาม
“ประการแรก พลังของเรายังไม่ถึงขีดสุด ข้าเกรงว่าเราอาจเก็บแอปเปิ้ลทองคำไม่ได้ ประการที่สอง เผ่าพันธุ์ต่างดาวทั้งหมดได้ส่งข้อความที่คล้ายกันไปยังโฆษกแล้ว และโฆษกไม่ได้รับอนุญาตให้ท้าทายอาณาเขตมิตินี้” หมิงซิวกล่าว
“พวกคุณเป็น
