่เปิดโอกาสให้คนเหล่านั้นได้พูดอะไร
คนชราเหล่านั้นรู้สึกหมดหนทางเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร พวกเขาเก็บข้าวของและเดินตามหวังลู่ไปตามถนน
“เจออะไรบ้างไหม?” เมื่อเห็นโจวเหวินขมวดคิ้วครุ่นคิด หวังลู่จึงโน้มตัวเข้าไปถาม
“แค่นั้นแหละ แต่ผมนึกขึ้นได้อีกอย่างหนึ่ง ถ้าคุณอยากรู้ว่าเสี่ยวหลี่ตัวไหนคือตัวจริง คุณลองเอาเสี่ยวหลี่ไปวางไว้ตรงนั้น แล้วดูว่าจะมีตัวไหนถูกลอกเลียนแบบไปบ้าง คุณก็จะรู้ว่าตัวไหนคือตัวจริง” โจวเหวินกล่าว
ใส่แอป: สลักลวดลายใหม่ลงบนเวอร์ชันเก่าของสิ่งประดิษฐ์ตามหาหนังสือได้อย่างสมบูรณ์แบบ ด้วยแอป Mimi Read ที่สามารถเปลี่ยนได้
“ถ้าปล่อยไว้แบบเดิม มันก็จะไม่กลายเป็นเสี่ยวหลี่อีกคนเหรอ?” หวังลู่ยิ้ม
โจวเหวินหัวเราะเช่นกัน: “ผมแค่คิดดูเฉยๆ จริงๆ แล้วการแยกแยะมันก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากมายนัก ต่อให้รู้ว่าเป็นของปลอมก็คงฆ่ามันอย่างโหดเหี้ยมไม่ได้หรอกใช่ไหม?”
“ใช่ มันเป็นตัวปลอม เขาและเสี่ยวหลี่ไม่ต่างกันเลย เราโตมาด้วยกัน จะประสบความสำเร็จได้อย่างไรถ้าเขาไม่ใช่เสี่ยวหลี่…” หวังลู่กล่าวอย่างหดหู่
“ถ้าไม่ใช่เสี่ยวหลี่แล้วจะเป็นใครไปได้อีกล่ะ?” โจวเหวินกล่าวพลางหันหน้าไปมองเสี่ยวหลี่ทั้งสอง แต่สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันทีเมื่อเห็นพวกเธอ
เนื่องจากเหล่าหวังคนอื่นๆ ต่างตื่นเต้นและอยากเร่งความเร็วกันทุกคน ในตอนแรก สองคนชื่อเสี่ยวหลี่ได้รับความสนใจเป็นพิเศษ แต่ตอนนี้พวกเขากลับพลัดตกไปอย
