วเหวินจับแขนของเสี่ยวหลี่ พวกเขาก็มองเขาด้วยความสงสัย
“คุณไม่สังเกตเหรอว่าเสี่ยวหลี่หายไป?” โจวเหวินพูดพลางจ้องมองเสี่ยวหลี่
เพราะทุกคนตื่นเต้นกันมาก จึงลืมเรื่องของเสี่ยวหลี่ไปเสียหมด และเพิ่งนึกขึ้นได้ก็ต่อเมื่อโจวเหวินเอ่ยถึงขึ้นมาเท่านั้น
“ใช่ ทำไมถึงมีเสี่ยวหลี่แค่คนเดียวล่ะ? เสี่ยวหลี่อีกคนหายไปไหน? ไม่ได้หนีไปเหรอ?” ทุกคนมองไปรอบๆ แต่ก็ไม่พบเสี่ยวหลี่อีกคน
“โจวเหวิน เกิดอะไรขึ้น?” หวังลู่ไม่ได้เห็นฉากนั้น จึงไม่รู้ว่าเสี่ยวหลี่สองคนรวมร่างกันเป็นหนึ่งเดียว
โจวเหวินเล่าสิ่งที่เขาเห็นซ้ำอีกครั้ง พร้อมกับสังเกตปฏิกิริยาของเสี่ยวหลี่ไปพร้อมกัน
เซียวหลี่ซื่อตรงมากจนโจวเหวินไม่ขยับเขยื้อนหรือดิ้นรนขัดขืน ดวงตาของเขาดูบ้าคลั่งเล็กน้อย
ทุกคนได้ยินเสียงนั้นด้วยความประหลาดใจ พวกเขาทุกคนหันไปมองเสี่ยวหลี่ แต่ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ไม่สามารถจินตนาการได้ว่าคนสองคนรวมร่างเป็นหนึ่งเดียวได้อย่างไร
“สำเนาที่นี่มีปัญหา และไม่สามารถคัดลอกใหม่ได้~www.mtlnovel.com~” โจวเหวินกล่าวกับหวังลู่
ก่อนที่หวังลู่จะได้พูดอะไร ชายชราคนหนึ่งจากตระกูลหวังก็พูดขึ้นอย่างแปลกใจว่า “คุณโจว เซียวหลี่สองคนรวมร่างกันเป็นคนเดียวกันจริงหรือ?”
“ผมเห็นกับตาตัวเอง” โจวเหวินกล่าว
“ที่นี่มีคนเยอะแยะ ทำไมมีแค่คุณที่เห็น แล้วคนอื่นไม่เห็นล่ะ มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญเหรอ?” ชายชราพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ลุงหลิว หมายความว่ายังไงครับ
