ก็จะถูกทำลายด้วยพลังต้องห้ามอยู่ดี
คำถามคือเขาจะสามารถอดทนไปจนถึงเวลานั้นได้หรือไม่ พลังแห่งหายนะทำให้เขารู้สึกยากที่จะต่อสู้ แม้จะเปลี่ยนกลยุทธ์พลังชีวิตหลายแบบอย่างต่อเนื่อง เขาก็ยังไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการของความว่างเปล่านั้นได้
ตุ๊กตาเฉาโกวที่นอนอยู่บนตัวโจวเหวินหน้าแดงก่ำ ราวกับพยายามใช้กลอุบายหลบหนี แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนกับโจวเหวิน ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็หนีไม่พ้น นับประสาอะไรกับการพาโจวเหวินหนีไปด้วย
“ข้อห้ามของโลกนั้นทรงพลังมากกว่าที่คิดไว้ ดูเหมือนเวลาของฉันกำลังจะหมดลงแล้ว ถึงเวลาที่จะจบมันเสียที” หญิงสาวเหลือบมองฟ้าร้องและฟ้าผ่าที่โหมกระหน่ำบนท้องฟ้า และอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ได้เวลาส่งเจ้าไปแล้ว” หญิงคนนั้นมองไปที่โจวเหวินและกำลังจะตัดหัวเขา แต่ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงร้องของนกฟีนิกซ์ดังมาจากข้างภูเขา
นกฟีนิกซ์ที่ถูกหญิงนั้นฟันจนถอยกลับไป พุ่งขึ้นไปครึ่งทางของภูเขาเหมือนสายรุ้ง ไปถึงยอดเขาในพริบตา แล้วพุ่งเข้าหาโจวเหวินที่ยืนอยู่ตรงนั้นขยับตัวไม่ได้
หญิงคนนั้นมองดูเฟิงหวงวิ่งเข้าหาโจวเหวิน แต่ก็ไม่ได้ห้ามปราม ดูเหมือนว่าเธอจงใจที่จะแก้ปัญหาให้เฟิงหวงไปพร้อมกัน
“นกฟีนิกซ์บนภูเขายังไม่ตายหรือ? มันต้องการทำอะไร? จะฉวยโอกาสโจมตีคนอื่นหรือ?” ความคิดหลายอย่างผุดขึ้นในใจของโจวเหวิน
ก่อนที่โจวเหวินจะทันได้ตั้งสติ ฟีนิกซ์ก็พุ่งเข้าใส่หน้าโจวเหวินแล้ว แต่เป้าหมายของฟีนิกซ์ไ
