อของโจวเหวินจากอีกด้านหนึ่ง
หญิงสาวคิดว่าครั้งนี้โจวเหวินคงจะฆ่าโจวเหวินได้แน่ๆ แม้ในระยะทางที่ใกล้ขนาดนี้ก็คงสายเกินไปที่จะช่วยโจวเหวินหนีไปได้ แต่หากปราศจากดาบอมตะอีกมือหนึ่ง พลังแห่งมหาพรหมเพียงอย่างเดียวก็ไม่อาจหยุดยั้งการฟาดฟันเต็มแรงของพลังดาบแห่งความว่างเปล่าได้
คลิก!
เสียงคล้ายกระจกแตกดังขึ้นข้างๆ โจวเหวิน จากนั้นดาบสังหารก็ปรากฏขึ้นในมือซ้ายของโจวเหวิน คมดาบจ่ออยู่ตรงหน้าลำคอของเขา ตัดขาดความว่างเปล่าของดาบอย่างฉับพลัน
“ดาบเล่มนี้… ท่านคือจักรพรรดิสินะ…” หญิงสาวจำดาบสังหารได้ทันที
“มนุษย์ผู้เป็นจักรพรรดิไม่ควรจะเป็นเช่นนั้น มันเป็นเพียงหนึ่งในสิ่งมีชีวิตมากมายเท่านั้น” โจวเหวินสับดาบเซียนด้วยมือข้างเดียวพลางจ้องมองฝีเท้าของหญิงสาว
“เอาล่ะ ข้าควรนำเทพองค์นี้ไปจัดการกับความชั่วร้ายเพื่อตระกูลอมตะของข้า” หญิงสาวเคลื่อนไหว ล่องลอยราวกับอมตะ เธอไม่เห็นว่าเธอกำลังไปที่ไหน แต่พลังดาบอันว่างเปล่าได้มาถึงโจวเหวินแล้ว
พลังดาบแห่งความว่างเปล่านั้นมองไม่เห็น และด้วยเทคนิคกายภาพที่คาดเดาไม่ได้เช่นนี้ หากเปลี่ยนไปเป็นระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติทั่วไปแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการต้านทานพลังดาบเลย เกรงว่าคงมองไม่เห็นด้วยซ้ำว่าพลังดาบนั้นอยู่ที่ไหน
อย่างไรก็ตาม ในใจของโจวเหวินเหลือความเชื่ออยู่เพียงอย่างเดียว ไม่ว่าเขาจะหาวิธีปิดกั้นความว่างเปล่าของดาบอย่างไร เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเชื่
