ขณะที่หญิงสาวกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น จู่ๆ เท้าของเธอก็สั่น และภูเขาทั้งลูกก็สั่นสะเทือน
“ดึงออกมาสิ!” หญิงสาวทั้งประหลาดใจและดีใจ เมื่อเห็นโจวเหวินเจิ้งค่อยๆ ดึงดาบออกจากแผ่นหิน
ใบดาบถูกดึงออกมาแล้ว ส่วนที่โผล่ออกมาของดาบดูเหมือนจะขึ้นสนิมเป็นชั้นหนา ไม่มีแสงสว่าง แต่กลับมีพลังอำนาจที่น่าเกรงขามทำให้ผู้คนหวาดกลัว
ไม่ มันไม่ควรจะถูกเรียกว่าเป็นสิ่งที่อันตรายถึงชีวิต ที่จริงแล้ว มันเป็นเพียงเลือดชนิดหนึ่ง แค่ได้กลิ่นก็ทำให้คนรู้สึกขนลุก ราวกับว่าเลือดของตัวเองกำลังพลุ่งพล่านและจะไหลไปหาดาบ
“ใช่แล้ว มันคือดาบ!” ก่อนหน้านั้น หญิงสาวกล้าที่จะยืนยันว่ามันคือดาบของนางฟ้า
ตัวดาบดูเหมือนจะขึ้นสนิม แต่หญิงสาวรู้ว่าไม่ใช่สนิม แต่เป็นเลือด เลือดของเซียน เลือดของต้าหลัวจินเซียน
สมัยก่อน เหล่าเซียนถูกสังหารด้วยดาบเล่มนี้ ไม่รู้ว่ามีเซียนสวรรค์กี่คนที่ถูกฆ่า แม้แต่ต้าหลัวจินเซียนเอง ร่างกายของเขาก็เปื้อนเลือดไปด้วยดาบ และถูกตัดหัวอย่างโหดเหี้ยมด้วยดาบเล่มนี้
ข้าเกรงว่าจะมีเพียงดาบเล่มนี้เท่านั้นที่มีพลังชั่วร้ายจากโลหิตมหาศาลเชื่อมโยงระหว่างโลกและพื้นดิน มันคือพลังชั่วร้ายที่หล่อเลี้ยงด้วยโลหิตของเหล่าอมตะนับไม่ถ้วน และมีเพียงเล่มนี้เล่มเดียวในโลก
โจวเหวินชักดาบออกมาหลังจากหมุนคัมภีร์เต๋า ดาบดูเหมือนจะสะท้อนเสียงของเขา ไม่ได้นิ่งสนิทเหมือนก่อน ขณะที่ฝ่ามือค่อยๆ เคลื่อนออกจากแผ่นหิน โจวเหวินก็สัมผัส
