อะไร? นอกจากจะเอาสัตว์เลี้ยงคู่ใจของจักรพรรดิออกมาได้แล้ว อาจจะยังมีหวังอยู่บ้าง แต่ถ้าไม่ได้ ก็อย่าฝันไปเลย” หลิวหยุนกล่าวอย่างลังเล
“ไม่จำเป็นเสมอไป” โจวเหวินคิดในใจ “พลังโจมตีของตี้ติงนั้นแข็งแกร่งจริง แต่พลังป้องกันของไข่แห่งความโกลาหลก็ไม่น้อย หากสามารถเลื่อนขั้นสู่สวรรค์ได้ ก็อาจไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่จะหยุดยั้งเปลวไฟของนกฟีนิกซ์หลากสี”
โจวเหวินไม่ได้พูดอะไร หลิวหยุนเห็นว่าไข่แห่งความโกลาหลระเบิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงคิดว่าโจวเหวินเป็นคนดื้อรั้น จึงพูดต่อว่า “คุณอดทนไว้ก่อน ฉันติดต่อผู้อาวุโสแล้ว เมื่อเขามาถึง อาจมีวิธีช่วยเหลือ คุณก็จะพ้นจากปัญหาได้”
“แล้วท่านเต๋าเซียนขึ้นไปอยู่บนสวรรค์แล้วหรือ?” โจวเหวินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
“แค่นั้นยังไม่พอ แต่ท่านผู้เฒ่ามีหลายวิธี มีบางอย่างที่เราทำไม่ได้ แต่ท่านก็มีวิธีแก้ปัญหา เราต้องยอมรับเรื่องนี้ ท่านเจียงยังแก่แล้ว” หลิวหยุนกล่าว
โจวเหวินเชื่อว่าคนอย่างจิงเต๋าเซียนไม่ควรถูกตัดสินจากยศถาบรรดาศักดิ์
ถึงแม้โจวเหวินอยากรู้ว่าตอนนี้จิงเต๋าเซียนมีระดับพลังเท่าไหร่ แต่การถามหลิวหยุนนั้นยากลำบาก เพราะเขากับจิงเต๋าเซียนอาจเป็นศัตรูกัน ต่อให้หลิวหยุนขายญาติสนิทของตัวเอง ต่อให้หลิวหยุนยอมบอก โจวเหวินก็ยังต้องเสียใจอยู่ดี
“ทำไมท่านผู้เฒ่ายังไม่มาอีก?” หลิวหยุนเห็นว่าไข่แห่งความโกลาหลแตกละเอียดแล้ว เขาเริ่มกังวลเล็กน้อยว่าโจวเหวินอาจจะต้านท