ลี่ทั้งสองคนถอดเป้สะพายหลังออก แล้วหยิบไข่คู่หูออกมาข้างใน มีไข่คู่หูทั้งหมดเจ็ดฟอง แต่ละฟองแตกต่างกัน แต่ไข่คู่หูของทั้งสองคนเหมือนกันเป๊ะ เหมือนฝาแฝด
“ฉันน่าจะคิดไว้ก่อนแล้วว่าที่นี่เป็นที่ที่ผีสิงได้ และคนน่าจะลอกเลียนแบบกันได้ด้วย ไม่น่าปล่อยเสี่ยวหลี่ไว้ที่นี่เลย” หวังฮวาต้วนถอนหายใจ
“ท่านผู้นำตระกูล ท่านลุงซาน ช่วยคิดหาวิธีให้หน่อย ฉันไม่อยากมีลูกสองคน” เสี่ยวหลี่ทั้งสองคนพูดพร้อมกันทั้งน้ำตา
หวังลู่ไม่รู้เรื่องอยู่พักหนึ่ง และไม่สามารถบอกได้ว่าเสี่ยวหลี่คนไหนคือเสี่ยวหลี่ตัวจริง เขาจึงอดไม่ได้ที่จะมองไปที่โจวเหวิน
โจวเหวินส่ายหัวเล็กน้อย เขาบอกไม่ได้ว่าเสี่ยวหลี่คนไหนคือตัวจริง
“เอาไข่สัตว์เลี้ยงไว้ที่นี่ก่อน แล้วเราค่อยเดินต่อ” หวังลู่คิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงให้คนเอาไข่สัตว์เลี้ยงทั้งหมดมาวางไว้ที่นี่ แล้วพาเสี่ยวหลี่ทั้งสองเดินรอบทะเลสาบด้วยกัน
ตอนนี้ฉันไม่กล้าทิ้งคนไว้ที่นี่จริงๆ ทั้งสองคนคงพาพวกเขาไปไม่ได้แล้ว ถ้าพาเสี่ยวหลี่ออกมาอีกสักสองสามคน คาดว่าภรรยาของเขาคงอายมากแน่ๆ หลังจากกลับมา