โจวเหวินตรวจสอบข้อมูลจำนวนมาก แม้ว่าในแผนกอวกาศจะมีมิติไม่มากนัก แต่แหล่งข้อมูลของเมืองโบราณแห่งไกด์กลับมีความหลากหลายมากขึ้นเรื่อยๆ แผนกข่าวกรองพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และโจวเหวินก็ยังคงพบเห็นมิติอวกาศอีกมากมาย
แค่ดูซ้ายดูขวา ก็ไม่แน่ใจว่าคนไหนเข้ากับโมเสินจีมากกว่ากัน
ขณะที่โจวเหวินกำลังพิจารณาว่าจะไปสำรวจมิติไหนก่อนดี จู่ๆ หลิวหยุนก็เรียกขึ้นมา
“น้องชายตัวน้อย ไม่ได้เจอกันนานแล้ว คิดถึงพี่ชายที่รักบ้างไหม?” หลิวหยุนยังคงพูดจาด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์เหมือนเดิม
“ฉันคิดถึงคุณมากกว่านะที่รัก” โจวเหวินตอบไปโดยไม่รู้ตัว
ทุกครั้งที่ได้พบกับหลิวหยุน โจวเหวินก็ดูเหมือนจะได้สิ่งดีๆ มาเสมอ เป็นเวลานานแล้วที่โจวเหวินมองหลิวหยุนว่าเป็นเด็กหนุ่มผู้มีน้ำใจ ประโยคนี้เป็นความจริงอย่างยิ่ง
หลิวหยุนได้ยินเช่นนั้น แต่พูดด้วยน้ำเสียงที่คลุมเครือและเกินจริงอย่างมากว่า “น้องชาย ฉันไม่คิดว่านายจะเป็นคนแบบนี้ ถึงแม้ฉันจะมีชีวิตที่ดี แต่ฉันไม่สนใจผู้ชายเลยจริงๆ!”
โจวเหวินตกตะลึงก่อนจะตอบกลับว่า “ถ้าผมมีอะไรจะพูด ผมจะวางสายนะครับ ถ้าไม่เป็นการรบกวน”
“อย่าขี้เหนียวนักสิ คุณยังพูดเล่นไม่ได้เลย ฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยกับคุณ” หลิวหยุนกล่าว
“ฉันไม่ว่าง ถ้าไม่เป็นการรบกวน ฉันจะวางสาย” โจวเหวินเต๋าไม่ได้วางสายจริงๆ
“ฉันเจอของดีในมิติหนึ่ง คุณสนใจจะไปดูด้วยกันไหม?” หลิวหยุนพูดอย่างรวดเร็ว
“ถ้ามีอะไรดีๆ ก็มาหาฉันสิ? มาคุยก
