หนึ่งพันสามบทแรกของร่างกาย
คาโรแมนหันหน้าหนีและจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ
“ทำไมถึงเป็นแบบนี้?” หลายคนที่ยืนอยู่บนกำแพงชมการต่อสู้ต่างงุนงง พวกเขาเห็นเพียงว่าคาโรแมนและหมิงซิวต่อสู้กันอย่างดุเดือด แล้วโจวเหวินก็พูดขึ้นมาว่า คาโรแมนหายไปอย่างไร้ร่องรอย มันเป็นเรื่องที่อธิบายไม่ได้จริงๆ
“มันน่าเบื่อที่จะต้องจากไปแบบนี้” โจวเหวินรู้สึกหดหู่เล็กน้อย เขาใช้เวลาวิเคราะห์วิชาดาบของหมิงซิวด้วยพลังปราณของอาจารย์ เมื่อคาโรแมนจากไปแล้ว ก็จะไม่มีใครมาสู้กับหมิงซิวอีก แล้วเขาจะวิเคราะห์อะไรได้อีก
“โค้ชคะ ครั้งหน้าอย่าออกมาอีกเลยนะคะ ไม่งั้นมันจะน่าเบื่อเกินไป” หมิงซิวกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“ถ้าเบื่อก็มาสู้กับข้าได้เลย” ดวงตาของโจวเหวินเป็นประกายเมื่อได้ยินหมิงซิวพูดเช่นนั้น
สถานการณ์ของหมิงซิวค่อนข้างคล้ายกับเบ็นเจิ้นหยิง หากเขาสามารถใช้ขอบเขตอาจารย์ช่วยให้หมิงซิวเติบโตได้ บางทีขอบเขตอาจารย์อาจได้รับการเลื่อนขั้นอีกครั้งจนถึงระดับสูงสุดของสวรรค์
“โค้ชยินดีให้คำแนะนำ แน่นอนว่ามันย่อมดีขึ้น” ดวงตาของหมิงซิวเป็นประกายเมื่อได้ยินโจวเหวินพูดเช่นนั้น เขาอยู่ในมิติอื่นมานานแล้ว และอยากรู้ว่าตัวเองพัฒนาไปไกลแค่ไหนแล้ว
“กลับไปคุยเรื่องนั้นกันอีกทีเถอะ” โจวเหวินกล่าวขณะเดินเข้าไปในเมือง
มันไม่ใช่เรื่องของการต่อสู้กับคนนอก ไม่จำเป็นต้องปล่อยให้หมิงซิวเปิดเผยความสามารถทั้งหมดของเขา การหาที่ลับๆ เพื่อต่อสู้กับหมิงซิ
