าเรื่องทั้งหมดให้โจวเหวินฟัง
“คาโรแมนเป็นโฆษกของตระกูลสุริยะ พลังของเขาก็คือระบบสุริยะ อมาเทราสุคือเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ จึงไม่ยากที่จะเข้าใจว่าทำไมเขาถึงรีบร้อนขนาดนี้ จากมุมมองนี้ เป็นไปได้ว่าเรื่องของชิราอิชิเมะกับศาลเจ้าอิเสะเกิดขึ้นจริง” โจวเหวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเดินตามหลี่ซวนออกไปนอกเมือง
“โจวเหวิน กล้าท้าพนันกับข้าไหม ถ้าข้าแพ้ สัตว์เลี้ยงคู่ใจระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติตัวนี้จะเป็นของนาย ถ้านายแพ้ ให้ข้ายืมไป๋ซือเหม่ยสักเดือนหนึ่ง” เมื่อโจวเหวินออกมา คาร์โลแมนก็พูดพร้อมกับไข่สัตว์เลี้ยงคู่ใจขนาดเท่ากำปั้นที่เปล่งประกายสีม่วง
“อย่าพนันเลย” โจวเหวินปฏิเสธโดยไม่ลังเล
ถ้าเขาชนะ เขาก็จะชนะอย่างแน่นอน แต่เขาเอาตัวเองไปเสี่ยงไม่ได้ นี่คือขีดจำกัดสุดท้ายของเขา
“อย่าบังคับให้ฉันทำในสิ่งที่ฉันไม่ต้องการทำ” ใบหน้าของคาโรแมนเย็นชาลง เขาจ้องมองโจวเหวินและพูดทีละคำ ในขณะเดียวกัน แสงสีทองบนร่างกายของเขาก็ส่องประกายเจิดจ้าเหมือนดวงอาทิตย์
โจวเหวินเจิ้งอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงคนพูดอย่างเกียจคร้านอยู่ไม่ไกลว่า “โค้ชครับ คนนี้มาหาเรื่องหรือเปล่าครับ?”
“เสี่ยวซิ่วซิ่ว กลับมาแล้วเหรอ?” หลี่ซวนเห็นชายหนุ่มเดินมาจากทางราชการอย่างชัดเจน เขาก็ดีใจมาก ในที่สุดก็มีคนมาช่วยงานเขาเสียที
“พี่ซวน เกิดอะไรขึ้นเหรอ?” หมิงซิวถามคาโรแมนพลางมองดูมัน
“ผู้ชายคนนี้คือคาโรแมนจากตระกู
