ผลิบาน แม้แต่คนธรรมดาหรือผู้เชี่ยวชาญด้านภัยพิบัติทางธรรมชาติ ก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้นภายใน
คาโรแมนมองเขา รู้สึกหนาวไปทั้งตัว และกางเกงในของเขาก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นๆ
“สู้ไม่ได้หรอก!” ในใจของคาโรแมนมีเพียงสี่คำนี้ ถ้าเขาสู้กับซิววี่ซิงจุนนั่น เกรงว่าเขาคงถูกฆ่าตายแน่ๆ
“นี่มันนรกชัดๆ จักรพรรดิแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ?” เซี่ยหลิวฉวนอ้าปากค้างและไม่ยอมหุบอยู่พักใหญ่
เขาไม่สามารถมองเห็นรายละเอียดการต่อสู้ภายในได้อย่างชัดเจน แต่การที่สามารถเอาชีวิตรอดจากการต่อสู้ระดับนี้ได้พิสูจน์แล้วว่าจักรพรรดิมนุษย์นั้นทรงพลังอย่างยิ่ง เซี่ยหลิวฉวนรู้ดีว่าหากเขาเปลี่ยนใจไปดูการต่อสู้ภายใน เขาคงกลายเป็นคนไร้ค่าไปเสียแล้ว คนไร้ค่าคนนั้นหายไปแล้ว
“คุณชายเหวินแข็งแกร่งถึงขนาดนี้เลยเหรอ?” อันเซิงรู้สึกดีใจมาก
“ฉันรู้วิธีอวดเก่งทั้งวัน เพราะกลัวคนอื่นจะไม่รู้รายละเอียดของเขา” อันเทียนจั่วพูดอย่างไม่แยแส แต่โดยไม่รู้ตัวมุมปากของเขากลับยกขึ้นเป็นรูปโค้งที่สวยงามมาก
มีมนุษย์เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถเข้าใจการต่อสู้ในระดับนี้ได้ และแม้แต่ผู้ที่เข้าใจก็ยังแอบประหลาดใจอยู่ลึกๆ
“มันถึงระดับนี้แล้วเหรอ?” ในเมืองโบราณที่ร้างผู้คน ชายชราคนหนึ่งหรี่ตาลงมองดูการต่อสู้บนลูกรูบิค เขาเป็นนางฟ้าชื่อดังที่ไม่ได้เจอกันนานแล้ว
หลังจากดูอยู่ครู่หนึ่ง จิงเต๋าเซียนก็ไม่ได้ดูต่อ
