ก่อนที่โจวเหวินจะเข้าร่วมกับกลุ่มหลงออร์เดอร์ เขาคงไม่เก็บความจริงไว้หรอก การเรียกมันออกมาอีกครั้งคงจะยุ่งยากกว่าเดิมไม่ใช่หรือ
ยิ่งไปกว่านั้น ตี้ติงไม่กลัวข้อห้ามแปลกๆ เหล่านี้เลยสักนิด มันดีกว่าเขตฝึกของอาจารย์เขาเสียอีก และเขาไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลย ความสามารถระดับสูงในการกำจัดพลังชีวิตนั้นไม่มีประโยชน์อะไรกับเขาเลย
เมื่อผู้คนเห็นจักรพรรดิมนุษย์เดินขึ้นบันไดอันยาวเหยียดพร้อมกับความจริง พวกเขาก็ไม่มีเจตนาที่จะถอยกลับ และต่างก็ตื่นเต้นในทันที
“ปากของผู้นำโบราณอ้ากว้างจริงๆ ดูเหมือนว่าสัตว์เลี้ยงคู่ใจของจักรพรรดิจะไม่เกรงกลัวความสามารถในการทำลายพลังชีวิตเลยสักนิด”
“ไม่ใช่แค่สัตว์เลี้ยงที่ไม่กลัวเท่านั้น แต่จักรพรรดิเองก็ไม่กลัวเช่นกัน นี่มันทรงพลังมากทีเดียว”
อย่างที่คาดไว้ จักรพรรดิมนุษย์เดินไปจนสุดบันไดอันยาวเหยียดด้วยท่าทางที่ดูมั่นคงและสบายๆ จากนั้นก็ผลักประตูพระราชวังดาวสั่นเปิดออกโดยตรง
“สัตว์เลี้ยงคู่ใจของจักรพรรดิมนุษย์นี่เท่มาก มันทรงพลังสุดๆ พลังแบบไหนก็ไร้ประโยชน์สำหรับมัน สัตว์เลี้ยงคู่ใจแบบนี้มันคืออะไรกัน ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องสัตว์เลี้ยงคู่ใจแบบนี้มาก่อนเลย” ซูอี้พูดอย่างตื่นเต้น
ศาสตราจารย์กูรู้สึกอายเล็กน้อยและหยุดพูดไป “ผมไม่รู้ว่าวันนี้ผมเห็นอะไรบ้าๆ นี่” ศาสตราจารย์กูคิดในใจว่าจะวิเคราะห์ยังไงดี “ผมพูดให้น้อยลงดีกว่า คนๆ นี้ไม่รู้จักใช้สามัญสำนึกจริงๆ”
โจวเหวินผลั
