เหวินจะสูงกว่า และความแข็งแกร่งจะมากกว่า ก็ยังเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะเขาได้ ยิ่งโจวเหวินแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ สุดท้ายเขาก็ยิ่งพ่ายแพ้มากขึ้นเท่านั้น
“ตูม!”
โจวเหวินตบหัวโมเหออย่างแรง ขณะที่โมเหอกำลังคิดว่าจะใช้โอกาสนี้กำจัดโจวเหวินดีหรือไม่ เขาก็รู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง สมองว่างเปล่า และร่างกายล้มลงไปข้างหน้าอย่างควบคุมไม่ได้ หลังจากกระแทกพื้น ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงก็แผ่กระจายไปทั่วร่างกาย และเสียงกระดูกหักก็ดังขึ้นเรื่อยๆ
โมเหอถูกโจวเหวินตบลงกับพื้น ร่างของเขาบิดเบี้ยวและจมลงไปในพื้น กระดูกหัก เลือดไหลทะลักออกมาจากเจ็ดช่องของร่างกาย
“ไม่…เป็นไปไม่ได้…” ม่านตาของโมเหอหดแคบลง เขาพยายามลุกขึ้น แต่พบว่ากระดูกแขนและกระดูกขาของเขาแตกเป็นเสี่ยงๆ เขาควบคุมตัวเองไม่ได้เลย ไม่ต้องพูดถึงการยืน เขาขยับตัวไม่ได้เลย ความเจ็บปวดรุนแรงแล่นไปทั่วเส้นประสาทของเขา
บนเรือลำใหญ่ที่อยู่ไกลออกไป เหล่าศิษย์ของเออร์เทียนเฟยเซียงกงต่างเงียบสนิท ทุกคนอ้าปากค้างและจ้องมองไปที่โจวเหวินที่ยืนอยู่ตรงนั้น และโมเหอที่ถูกตรึงไว้กับพื้นคอนกรีตอย่างว่างเปล่า
ชั่วขณะหนึ่ง พวกเขาสงสัยว่านี่คือโมเหอของจริงหรือเปล่า หรือบางทีโมเหอนี้อาจเป็นของปลอมคุณภาพต่ำ เป็นของปลอมที่แย่มาก มิเช่นนั้น โจวเหวินจะตบมันลงกับพื้นแล้วคลานไม่ได้ได้อย่างไร ลุกขึ้นไม่ได้ด้วยซ้ำ
นั่นคือโมเหอ โมเหอผู้เกิดมาแทบจะไร้เทียมทานในการแก้รูบิค แม้แต่สิ่
