ยหัว
“ถ้าอย่างนั้นท่านหมายความว่าจะให้ข้าหยิบดาบสามเล่มของท่านหรือ?” ใบหน้าของโมเหอเย็นชาลง เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกโกรธเล็กน้อย นับตั้งแต่เป็นโฆษก เขาไม่เคยได้รับการดูหมิ่นเช่นนี้มาก่อน
ถึงแม้ชื่อเสียงของโจวเหวินจะโด่งดัง แต่ก็เป็นเพียงในอดีตเท่านั้น โมเหอไม่คิดว่าโจวเหวินมีคุณสมบัติที่จะพูดเช่นนั้นกับเขาในตอนนี้
“ไม่แน่นอน” โจวเหวินส่ายหัวอีกครั้ง
เมื่อโมเหอได้ยินโจวเหวินพูดเช่นนั้น สีหน้าของเขาก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย เขามองไปที่โจวเหวินแล้วถามว่า “แล้วพันธสัญญาสามดาบหมายความว่าอย่างไร”
โจวเหวินไม่ได้ตอบ แต่โบกมือให้เจิ้นอิงพลางพูดว่า “มาช่วยฉันหน่อยสิ”
เจิ้นอิงตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอไม่รู้ว่าโจวเหวินต้องการทำอะไร แต่เธอก็ยังคงเดินตามคลื่นไปหาโจวเหวิน
“ท่านอาจารย์ โจวเหวินปล่อยให้ฮั่นเจิ้นซากุระทำอะไรเหรอคะ?” ชิไรชิเมะถามฉีหย่าซาไกที่อยู่ข้างๆ ด้วยความสงสัย
“สำหรับคนอย่างเขา เราจะมองทะลุความคิดของเราได้อย่างไร แต่คุณโจวต้องมีเจตนาที่ซ่อนเร้นอยู่แน่ๆ ลองดูสิ” ฉีหย่าซาไกกล่าว
“ท่านสั่งอะไรครับ?” เบ็นเจิ้นหยิงเดินเข้ามาหาโจวเหวินและทำความเคารพ
“ข้าจำได้ว่าเจ้าเป็นศิษย์ของอาจารย์ฉี เจ้าควรจะได้รับชีวประวัติที่แท้จริงของการเดินทางสองวันของอาจารย์ฉีมาแล้วไม่ใช่หรือ?” โจวเหวินถามพลางมองไปที่เบ็นเจิ้นหยิง
หมอเหอไม่รู้ว่าโจวเหวินต้องการทำอะไร จึงได้แต่เฝ้ามองอย่างเงียบๆ
“ข้าไม่กล้าพูดคว