สายตาของเธอก็หรี่ลง และเธอก็เห็นคนคนหนึ่งยืนอยู่บนท่าเรือริมทะเล
“ใช่แล้ว เขาอยู่ที่นี่” ฮอน มา ซากุระ ก็เห็นคนคนนั้นเช่นกัน ราวกับว่าเธอคาดการณ์ไว้แล้ว เธอไม่ได้รู้สึกประหลาดใจแต่อย่างใด
“โมเหอแห่งตระกูลเทพ ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่?” สีหน้าของผู้อาวุโสหวงเหลียนเปลี่ยนไป และผู้อาวุโสคนอื่นๆ ก็ตกใจเช่นกัน
โมเฮไม่เคยวิ่งไปที่ชายหาดโดยไม่มีเหตุผล ตอนนี้ชื่อเสียงของโมเฮโด่งดังมากจนได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในบุคคลที่ดีที่สุดในหมู่มนุษย์
แม้ในยุคที่โฆษกเกิดกันเป็นจำนวนมาก อันดับของเขาในการแก้รูบิคก็ไม่เคยหลุดจากสามอันดับแรกเลย
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือจนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครหาจุดอ่อนของโมเหอเจอเลย พลังของโมเหอนั้นแข็งแกร่งมากและสามารถฆ่าสัตว์ร้ายจากภัยพิบัติทางธรรมชาติได้อย่างง่ายดาย ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าคือคนอื่นไม่สามารถทำร้ายเขาได้ เขาทำร้ายตัวเอง โมเหอไม่เป็นอะไรมาก แต่เขากำลังจะตายอยู่แล้ว
“ทุกคนโปรดอยู่ตรงนี้” โมเหอในชุดดำยืนอยู่ริมชายหาด ใบหน้าคมคายและเป็นเหลี่ยมมุมราวกับประติมากรรมหินอ่อนที่งดงาม
เรือขนาดใหญ่หลายสิบลำจอดเทียบท่า และสัตว์เลี้ยงตัวใหญ่รูปร่างคล้ายปลาวาฬลอยอยู่บนทะเล จ้องมองร่างมนุษย์ตัวเล็ก ๆ ด้วยสายตาที่ดุดัน
“โมเหอ ทำไมเจ้าถึงขัดขวางไม่ให้ข้ารอ?” ชายชราหน้าเหลืองมองโมเหอแล้วถาม
“ผมไม่เคยต้องการขัดขวางคุณ แต่ต้องการชี้ทางให้คุณต่างหาก” โมเหอกล่าวอย่างใจเย็น
“ข้าไ
