ทันทีที่อสูรน้อยกลืนผลึกสีม่วงเข้าไป ม่านตาสีเทาอมม่วงก็เปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้มขึ้นทันที และในเวลาไม่นานก็กลายเป็นสีม่วงเข้ม
ก่อนที่โจวเหวินจะทันได้มองดูใกล้ๆ ปีศาจน้อยก็กลับมาหาโจวเหวินโดยอัตโนมัติในรูปของแสงสีดำ
โจวเหวินรู้สึกว่าสติสัมปชัญญะของอสูรน้อยเริ่มพร่ามัวลงเรื่อยๆ โจวเหวินเคยมีประสบการณ์แบบนี้มาหลายครั้งแล้ว และมันเป็นสัญญาณของการวิวัฒนาการที่กำลังจะเกิดขึ้น
เขาเอื้อมมือไปหยิบวัตถุสีขาวบนพื้น หยิบมันขึ้นมาบีบไว้ในมือ แล้วถูมันเพื่อสังเกตดู
สิ่งนี้เป็นสิ่งที่โจวเหวินไม่เคยเห็นมาก่อนอย่างแน่นอน แต่ตัววัสดุของมันแทบจะเหมือนกับโทรศัพท์มือถือลึกลับของโจวเหวินทุกประการ ไม่มีข้อแตกต่างทั้งในเรื่องสีและพื้นผิว
โจวเหวินหยิบโทรศัพท์ปริศนาออกมาและต้องการเปรียบเทียบเพื่อดูว่าวัสดุของทั้งสองเหมือนกันจริงหรือไม่ ใครจะรู้ว่าเมื่อโทรศัพท์ปริศนาสัมผัสกับวัตถุสีขาวนั้น เส้นของวัตถุสีขาวก็เหมือนถูกดึงดูดด้วยแม่เหล็ก และถูกดึงดูดไปยังปลายของโทรศัพท์ปริศนา
หน้าจอของโทรศัพท์ปริศนาเครื่องนั้นสว่างขึ้นโดยอัตโนมัติ และภาพแบตเตอรี่กำลังชาร์จก็ปรากฏขึ้น
“นี่…” โจวเหวินพูดไม่ออกด้วยความประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง มองไปทางกู่จิง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป ความคิดมากมายแล่นเข้ามาในหัว
นับตั้งแต่เขาได้รับโทรศัพท์ปริศนานั้นมา เขาก็ไม่ได้ชาร์จแบตเลย และโทรศัพท์ปริศนานั้นก็ไม่จำเป็นต้องชาร์จ แม้ว่าจะไม่มีพอร์ตชาร์จก
