มในสำนักหลวงเอ้อร์เทียนก็ยังสูงมาก ความสัมพันธ์กับฮอนเจิ้นซากุระก็ค่อนข้างดี สิ่งที่เธอพูด ฮอนเจิ้นซากุระควรพิจารณาอย่างจริงจัง
“ท่านผู้เฒ่าทั้งหลาย การตัดสินใจของเจ้าเมืองนั้นถูกต้องแล้ว เราควรไปที่เมืองโบราณกุย๋แทนที่จะไปหาตระกูลใหญ่ทั้งหก” คำพูดของไป๋ซือเหม่ยทำให้เหล่าผู้เฒ่าทุกคนตกตะลึง
“ไป๋ซือเหม่ย ทำไมเจ้าถึงคล้อยตามเจ้าวังอย่างบ้าคลั่งเช่นนี้?” เหล่าผู้อาวุโสมองไป๋ซือเหม่ยด้วยสายตาที่สงสัย
“ข้าไม่ได้บ้า และเจ้าของวังก็ไม่ได้บ้า การนำเที่ยวชมเมืองโบราณคือทางเลือกที่ดีที่สุดของเรา ไม่ใช่หกตระกูลใหญ่” ไป๋ซือเหม่ยกล่าวอย่างหนักแน่น
“ทำไม?” เหล่าผู้อาวุโสยิ่งงุนงง พวกเขาคิดไม่ออกจริงๆ ว่าทำไมถึงไม่เลือกหกตระกูลใหญ่ แต่กลับเลือกเมืองโบราณเล็กๆ ชื่อไกด์ ภายใต้การปกครองของอันเจียเหมิน
“เพราะที่นั่นมีโจวเหวินอยู่” เมื่อเธอพูดเช่นนั้น ดูเหมือนว่าดวงตาของไป๋ซือเหม่ยจะเปล่งประกายขึ้นมา
เหล่าผู้อาวุโสมีสีหน้าเรียบเฉย นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่พวกเขาได้ยินประโยคนี้ในวันนี้ ครั้งแรกคือ โฮนเซ็น ซากุระ ตอบแบบนี้ และตอนนี้ไป๋ ซื่อเหมยก็ตอบแบบเดียวกัน ทั้งสองเสาหลักของวังเฟยเซียนในวันที่สองต่างก็ตอบแบบนี้ คำตอบเช่นนี้ทำให้พวกเขาแทบไม่เชื่อเลย
“โจวเหวินเป็นตัวละครที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และในโลกภายนอกก็มีตำนานเล่าขานว่าเขาคือราชาแห่งโจร ยิ่งกว่านั้น เขาก็อาจจะไม่ใช่ราชาแห่งโจรจริงๆ ด้วยซ้ำ ต่อให้
