่ดี แต่ตราบใดที่ฉันไม่ทำร้ายเพื่อน ก็คงไม่มีอะไรผิด” จางหยูจือกล่าวพร้อมกับขยิบตา
“จะสร้างเมืองได้อย่างไรถ้าไม่ฆ่าสัตว์ร้ายตัวนั้น?” โจวเหวินไม่เข้าใจ ถ้าเขาไม่ฆ่า เขาจะยึดครองเมืองโบราณได้อย่างไร
“ตราบใดที่ฉันยังอยู่ที่นี่ สัตว์ประหลาดน่ากลัวในเมืองก็จะเป็นเพื่อนของฉันเสมอ เพื่อนของฉันก็จะไม่ทำร้ายเพื่อนของฉัน แล้วฉันจะสร้างเมืองได้ไหม?” จางหยูกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม
“นี่…คุณคงอยู่ที่นี่ตลอดไปไม่ได้หรอกใช่ไหม?” โจวเหวินมองจางหยูจือด้วยสีหน้าเหม่อลอย และพูดอยู่ครู่หนึ่ง
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? ครั้งนี้ฉันมาที่นี่เพื่อขอความคุ้มครองจากท่าน ฉันจะไม่กลับไปที่ภูเขาหลงหูซานอีกแล้ว ท่านจะไม่ปฏิเสธฉันเหรอ?” จางหยูจือพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ไม่ได้พูดเล่นเลยแม้แต่น้อย
“ต่อให้คุณเต็มใจแค่ไหน ตระกูลจางก็คงไม่ยอมให้คุณอยู่ที่นี่ตลอดไปหรอกใช่ไหม?” โจวเหวินไม่เชื่อว่าตระกูลจางจะยอมให้จางหยูจืออยู่ข้างนอกได้ เธอเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดของตระกูลจาง
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? มันเป็นการตัดสินใจของครอบครัว ฉันจะอยู่กับคุณต่อไปในอนาคต ฉันไม่จำเป็นต้องกลับไป ฉันไม่จำเป็นต้องดูแลเรื่องของตระกูลจางอีกต่อไปแล้ว” จางหยูจือกล่าว
โจวเหวินยังคงกังวลใจอยู่ แม้ว่าตระกูลจางจะยินดีให้จางหยูจืออยู่ต่อ แต่ถ้าหากในอนาคตตระกูลจางปล่อยให้จางหยูจือจากไปอีกครั้งล่ะ?
ถ้าคนของโจวเหวินทั้งหมดเข้าไปในเมืองโบราณได้สำเร็จ พวกเขาจะไม่จบสิ้นทั้งหมดเ
