องตระกูลเซียน ก็จงทำลายแหวนวงนั้นซะ” หวังหมิงหยวนกล่าว ร่างของเขาค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นโปร่งแสง ราวกับแทบจะโปร่งใส
“อาจารย์ครับ ถ้าเป็นอาจารย์ อาจารย์จะเลือกอะไรครับ?” โจวเหวินถาม
“ทางของข้าอาจจะไม่ใช่ทางที่เหมาะสมสำหรับเจ้า” หวังหมิงหยวนกล่าว ก่อนจะหันหลังกลับ ร่างโปร่งใสที่ลอยอยู่กลางอากาศ ดวงตาของเขามองโจวเหวินอย่างอ่อนโยนแล้วพูดว่า “บางคนเลือกที่จะไปสวรรค์ บางคนเลือกที่จะไปนรก ไม่ว่าเจ้าจะไปที่ไหน จงทำตามหัวใจของเจ้าเถิด”
“หากวันหนึ่งเจ้าตกนรก อย่ากลัว อย่าลังเล จงยื่นมือออกไป จะมีมือรอเจ้าอยู่ตรงที่เจ้าเอื้อมถึง” คำพูดสุดท้ายจบลง ร่างของหวังหมิงหยวนก็หายไปอย่างสมบูรณ์
โจวเหวินมองไปยังจุดที่หวังหมิงหยวนหายไปโดยไม่ขยับเขยื้อนอยู่ครู่หนึ่ง
“เทพเจ้าทั้งหลายล้วนต้องแปรเปลี่ยนเป็นฝุ่นผงธรรมดา แล้วการไปสวรรค์กับการไปนรกจะต่างกันตรงไหน?” โจวเหวินไฉถอนหายใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเก็บแหวนไปเสียก่อน
กลับมาที่คฤหาสน์ไกด์ สถานการณ์ที่นี่ไม่ค่อยดีนัก หลี่ซวน ฉินเจิ้น เฟิงฉิวหยาน หมิงซิว และคนอื่นๆ กำลังยุ่งอยู่กับการต่อสู้เพื่อรักษาความปลอดภัยของฐานทัพ
เมื่อไม่นานมานี้ มีสิ่งมีชีวิตต้องห้ามจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ พรั่งพรูออกมาจากมิติต่างๆ บริเวณใกล้เคียงคฤหาสน์ผู้นำทาง หากหลี่ซวนและคนอื่นๆ เป็นสุดยอดปรมาจารย์ในหมู่มนุษย์ ฐานทัพของพวกเขาอาจถูกทำลายราบเป็นหน้าดินไปแล้ว
ถึงแม้จะมีปรมาจารย์มากมายมารวมตั
