บนใบหน้าของเขาก็หายไปอย่างสิ้นเชิง
“คุณแน่ใจได้เหรอ?” โจวเหวินถามด้วยความตกใจ
เขารู้ดีว่าสถานการณ์นั้นจะเลวร้ายเพียงใด การที่มนุษยชาติสามารถอยู่รอดได้ หรือการที่จักรวาลทั้งหมดซึ่งโลกตั้งอยู่ อยู่ในสภาวะสงบสุขนั้น เป็นผลมาจากการระงับมิติต่างๆ โดยกฎของจักรวาล
หากปราศจากกฎแห่งการปราบปรามนี้ สิ่งมีชีวิตทั้งหลายในจักรวาลจะต้องเผชิญกับหายนะครั้งใหญ่ นับประสาอะไรกับมนุษย์
หวังหมิงหยวนไม่ได้ตอบโจวเหวิน แต่กล่าวต่อว่า “นี่เป็นหายนะ แต่ก็เป็นโอกาสเช่นกัน”
“โอกาสอะไรกัน?” โจวเหวินไม่เข้าใจ หากมิติอื่นรุกรานเข้ามาจริง ๆ มนุษย์จะมีโอกาสอะไรบ้าง
“ยังไม่มีใครค้นพบสัตว์เลี้ยงประจำโลก และไม่มีใครรู้ว่ามิติใดของโลกจะสามารถกำหนดสัตว์เลี้ยงประจำโลกได้ แม้แต่ผู้ทรงอำนาจสูงสุดจากมิติต่างๆ ก็มา พวกเขาก็ไม่กล้ารุกรานโลกโดยง่าย พวกเขายังคงต้องการมนุษย์ ในฐานะตัวแทนของพวกเขา มนุษย์จึงแข่งขันกันเพื่อแย่งชิงสัตว์เลี้ยงประจำโลก”
“จำเป็นด้วยหรือ? ถ้าผู้ทรงพลังระดับสูงสุดจากมิติต่างๆ สามารถลงมายังโลกได้อย่างปลอดภัย พวกเขาก็สามารถทะลุผ่านมิติอื่นๆ ได้ทั้งหมดอยู่แล้ว ทำไมต้องลำบากขนาดนี้?” โจวเหวินขมวดคิ้ว
“พวกเขาก็อยากทำแบบนั้นเหมือนกัน แต่พวกเขาไม่กล้า”
“ไม่กล้าเหรอ?”
“ใช่ ฉันไม่กล้ากลัว แม้ว่ามันจะเป็นขุมทรัพย์แห่งวันสิ้นโลกก็ตาม”
“พวกเขากลัวอะไรกัน? มีอะไรบนโลกนี้ที่ทำให้พวกเขากลัวบ้างหรือ?” โจวเหวินครุ่นคิด พ