่าก็เหมือนถูกไฟฟ้าช็อต บินออกไปอย่างรวดเร็ว และซูโอน่าในอุ้งเท้าของมันก็จับไว้ไม่ได้และหลุดมือไป
วันแห่งความสุขอันรุ่งโรจน์นั้น ก็สูญสิ้นความสว่างไสวไปทั้งหมด ร่วงหล่นจากท้องฟ้า และกลับคืนสู่สภาพหินเหมือนเดิม
โจวเหวินยังไม่ทันได้ตอบ ก็เห็นเงาวาบผ่านตัวเขา ปรากฏว่าเป็นปีศาจที่พุ่งออกมาจากตัวเขาเอง คว้าซูโอน่าที่ลอยอยู่ในอากาศ ถือซูโอน่าไว้ที่ปาก แล้วยกแก้มขึ้นเป่าใส่ผึ้งน้อยอย่างแรง
เสียงซูโอน่าที่แหลมสูงนั้นแทรกซึมเข้าไปในจิตวิญญาณ ทำให้ทุกคนรู้สึกเวียนหัว มึนงงไปทั้งหัวเดียวและสองหัว ราวกับว่าวิญญาณกำลังจะถูกพัดออกจากร่าง
ผึ้งน้อยเป็นตัวแรกที่ได้รับผลกระทบจากอาการเวียนศีรษะ ร่างกายของมันหมุนวนอยู่ในอากาศ ดูเหมือนว่าสติของมันจะสับสนเล็กน้อย
อาจเป็นเพราะโจวเหวินเป็นอาจารย์ของโมหยิง หรือโมหยิงจงใจไม่ให้เสียงของซูโอน่าส่งผลกระทบต่อโจวเหวิน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม โจวเหวินจึงไม่ได้รับผลกระทบในเวลานี้
โดยไม่ลังเล โจวเหวินใช้เกราะของราชาปีศาจมังกร ยืมพลังจากสัตว์เลี้ยงคู่ใจทั้งแปด แล้วส่งพลังทั้งหมดเข้าไปในกรรไกรจินเจียว ก่อนจะฟาดไปที่ผึ้งน้อยที่กำลังมึนงงอยู่
ถึงแม้ผึ้งน้อยจะมีพลังมาก แต่ก็อยู่ในระดับเทพเท่านั้น ไม่ถึงระดับเทววิทยา มันได้รับผลกระทบจากพลังลึกลับและไม่มีพลังที่จะต่อสู้กับวิชาจินเจียวได้
และเหตุผลที่มันแข็งแกร่งขนาดนี้ก็เพราะซูโอน่ามีบทบาทสำคัญมาก หากไม่มีซูโอน่า ผึ้งน้อ
