องหายตัวไปในความว่างเปล่าอย่างกะทันหัน เหลือเพียงโจวเหวินและเย่ว์ต้วนสองคนบนดาวเคราะห์ที่พังทลาย
ตอนนี้โจวเหวินต้องการทำความเข้าใจว่าเหตุใดสตรีผู้ชาญฉลาดในเย่ว์ตูจึงเลือกดาวเคราะห์ที่อันตรายเช่นนี้เป็นที่อยู่อาศัย และเลือกที่จะดูดซับแอ่งดวงจันทร์ไว้ที่นี่
ก่อนหน้านี้โจวเหวินไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้ แต่พอมาคิดดูตอนนี้ก็รู้สึกได้ทันทีว่ามันต้องมีอะไรโง่ๆ อยู่แน่ๆ เมื่อรวมกับช่วงเวลาแห่งความเป็นความตายของผึ้งน้อยตัวนั้น มันจึงกลายเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจสำหรับการอ่านหนังสือรายเดือน เรื่องราวต่างๆ บนโลกเริ่มถูกจัดวางเรียบร้อยแล้ว แน่นอนว่าการที่เธอเลือกมาอาศัยอยู่ที่นี่เพื่อดูดซับพลังจากดวงจันทร์นั้นไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน
ดวงตาอยู่ตรงข้ามกัน และบรรยากาศก็ดูแปลกๆ
“ไอหน่อย โจวเหวิน ฟังฉันอธิบายก่อน…” เย่ว์ตูสบตากับโจวเหวิน แก้มของเขาแดงก่ำ
“ไม่ต้องอธิบายก็ได้ ไม่เป็นไร ฉันควรกลับแล้ว” โจวเหวินไม่ได้รู้สึกโกรธ การอ่านหนังสือประจำเดือนไม่ได้ทำร้ายเขา แม้ว่าเขาจะบูชาโลกจริงๆ ก็คงไม่มีอันตรายอย่างที่เขาคิด
โมหยิงอุ้มซูโอน่าแล้วบินกลับไปหาโจวเหวิน ก่อนจะแปลงร่างเป็นรอยสักอีกครั้ง แม้แต่ซูโอน่าก็หายไป
