้ายไม่ได้ส่งผลใดๆ และโจวเหวินก็ไม่สามารถระบุได้ว่าเสียงของซูโอน่าเป็นพลังประเภทใด
โจวเหวินเดินเข้าไปหาผึ้งน้อยโดยไม่รู้ตัว แต่ไม่นานเขาก็พบว่าสถานการณ์ในครั้งนี้ดูผิดปกติไปเล็กน้อย
เขาถูกควบคุมด้วยเสียงให้ไปอยู่ในตำแหน่งของผึ้งน้อย แต่เซียวและจิ่วหยางไม่ได้มาด้วยกัน พวกเขายังคงยืนอยู่ที่เดิม
โจวเหวินถึงกับเห็นว่าเซียวและจิ่วหยางพยายามขยับตัวอย่างสุดกำลัง แต่ก็ขยับไม่ได้เลย พวกเขายืนนิ่งอยู่กับที่ ราวกับถูกตรึงไว้ด้วยตะปู
“จบแล้วสินะ จริงอย่างที่จิ่วหยางพูดไว้หรือเปล่า เจ้าผึ้งน้อยนี่อยากจะปรสิตในตัวฉันงั้นเหรอ?” โจวเหวินถอนหายใจด้วยความหนาวสั่น
ในใจฉันคิดอยู่ว่าจะโจมตีครั้งสุดท้ายอย่างไร เมื่อฉันหลุดพ้นจากการควบคุมของผึ้งน้อย ฉันก็เห็นว่าคนที่กำลังอ่านดวงจันทร์อยู่ในถ้ำน้ำแข็งถูกบังคับให้ออกมา
เห็นได้ชัดว่ามูนเรดดิงก็เห็นโจวเหวินเช่นกัน และดูเหมือนปากของเธอกำลังพูดอะไรบางอย่างกับโจวเหวิน แต่เนื่องจากอิทธิพลของซูโอนะ แม้ว่าทั้งสองจะอยู่ไม่ไกลกัน โจวเหวินก็ไม่ได้ยินสิ่งที่เธอพูด แต่เมื่อมองดูเธอแล้ว ดูเหมือนเขาจะตกใจมาก ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ตอนนี้โจวเหวินรู้สึกเสียใจที่ไม่ได้เรียนภาษามือหรืออะไรทำนองนั้น ถ้าเขารู้ภาษามือ อย่างน้อยเขาก็จะรู้ว่าคำทำนายรายเดือนบอกอะไรบ้าง จะได้ไม่ต้องกังวลมากขนาดนี้
โชคดีที่ทั้งสองกำลังเดินไปยังตำแหน่งของผึ้งน้อย และระยะห่างก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เมื่อระย
