ก็คงทำอะไรไม่ได้ อาจถึงขั้นต้องเอาชีวิตรอดเลยทีเดียว
จิ่วหยางตั้งใจที่จะพุ่งทะยานออกไปนอกชั้นบรรยากาศเช่นกัน นอกจากนี้ ในอวกาศ การแพร่กระจายของเสียงจะถูกจำกัดอย่างมาก
ผึ้งน้อยตัวนั้นดูเหมือนจะไม่สนใจพวกมันเลย และเอาแต่จ้องมองสัตว์เลี้ยงที่ระเบิดกระจายไปทั่ว
เมื่อเห็นว่าร่างของสัตว์เลี้ยงคู่หูถูกระเบิด แต่ไม่นานร่างที่ระเบิดก็กลับมารวมกันอีกครั้ง และบาดแผลก็หายไป นี่คือความสามารถของสัตว์ประหลาดแม่เหล็กไฟฟ้า แต่ใช้ได้เฉพาะกับสัตว์เลี้ยงคู่หูเท่านั้น ผลลัพธ์ที่ได้นั้นน่าทึ่งยิ่งกว่าการใช้พลังแม่เหล็กไฟฟ้าด้วยตัวเองเสียอีก
ปลาประหลาดตัวนั้นได้มาอยู่เหนือผึ้งน้อย และหางของมันก็กลายเป็นผ้าสำหรับห่อหุ้มผึ้งน้อย ผึ้งน้อยจะต้องถูกห่อหุ้มด้วยผ้านั้น
โจวเหวินคิดว่าผึ้งน้อยกำลังจะเป่าซูโอน่าอีกครั้ง เขาจึงถอยหลังอย่างรวดเร็ว และต้องการอยู่ให้ห่างออกไปกว่าเดิม
แต่ใครจะรู้ว่าคราวนี้ผึ้งน้อยไม่ได้เป่าซูโอน่า เพียงแต่เห็นหางของมันส่องประกายเย็นยะเยือก โจวเหวินเห็นเพียงแสงเย็นยะเยือกนั้นพุ่งทะลุหางของปลาประหลาด และแทรกซึมเข้าไปในตัวมัน
หลังจากถูกควบคุมโดยสัตว์เลี้ยงคู่หู กวายหยูได้กลายร่างเป็นสีขาวนวลคล้ายหยก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีดำในทันที แล้วสลายกลายเป็นฝุ่นผงไปในอากาศ
สายตาของโจวเหวินนั้นไม่ด้อยไปกว่าผู้ที่มีพลังระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติ ยิ่งไปกว่านั้น การได้ยินยังช่วยเสริม ทำให้เขาสามารถมองเห็นได
