างเปล่า ไขว้ไปมาไปยังสัตว์เลี้ยงที่เกี่ยวข้อง
แต่ในวินาทีต่อมา เซียว โจวเหวิน และจิ่วหยาง ต่างก็เบิกตาโต เมื่อเห็นว่าสัตว์เลี้ยงคู่ใจเคลื่อนไหวราวกับนางฟ้า วาดเส้นโค้งพลิ้วไหว หลบหลีกการโจมตีของเซียวอี้ได้อย่างต่อเนื่อง
น่าทึ่งมากที่วิชากายเซียนเหวินของโจวเหวินไม่เพียงแต่เป็นวิชากายเซียนเหวินจริงๆ เท่านั้น แต่แนวคิดทางศิลปะยังเหมือนกันเป๊ะอีกด้วย
“สัตว์เลี้ยงคู่ใจตัวนี้เป็นอะไรกันแน่?” โจวเหวินและพวกอีกสามคนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวสั่น พลังของสัตว์เลี้ยงคู่ใจตัวนี้เกินจินตนาการของพวกเขาไปมาก
