มือนแต่ก่อน แม้ว่าจะยังสามารถปล่อยออกมาได้ แต่เซียวก็หลบหลีกได้อย่างง่ายดาย
พ่อ!
เซียวปรากฏตัวต่อหน้าเซียนคางคกราวกับผี เขาใช้ฝ่ามือตบไปมา ส่ายหัวซ้ายขวา ใบหน้าของเขากำลังจะถูกทุบ เสียงกระดูกหักดังชัดเจน
เซียนคางคกโบกมือและต้องการต่อสู้กับเซียว แต่เขากลับพุ่งเข้าใส่เซียว แต่กลับโดนเพียงเงาเดียวเท่านั้น ด้านหลังเขา เซียวอีกคนปรากฏตัวขึ้น เขาใช้ขาของเขาฟาดไปที่เอวของเซียนคางคกราวกับใบมีด แล้วเตะเซียนคางคกกระเด็นออกไป
โจวเหวินเห็นเพียงว่าเหล่าอสูรกายของเซียวเทียนกำลังโจมตีเหล่าเซียนคางคกอย่างบ้าคลั่ง ยากที่จะแยกแยะได้ว่าอันไหนเป็นอสูรกายและอันไหนเป็นคนจริง ดูเหมือนว่าคนจริงและอสูรกายจะสลับสับเปลี่ยนกันได้ตลอดเวลา เลือดกระเซ็นไม่หยุดจากการโจมตีของเซียวเทียน กระดูกบนตัวเขาหักไปนับไม่ถ้วน
“เราตอบตกลงไปแล้ว ทุกอย่างในตัวเขาเป็นของฉัน” โจวเหวินรู้สึกกังวลเล็กน้อย
ถ้าสู้แบบนี้ เซียวจะต้องฆ่าคางคกอมตะให้ได้ ถ้าเซียวหาอะไรหนี โจวเหวินอาจตามไม่ทัน
บูม!
เท้าข้างสุดท้ายของเซียวฟาดลงบนหัวของเซียนคางคกโดยตรง ทำให้หัวของเซียนคางคกแทงทะลุหน้าอกของเขา
ร่างของนางฟ้าคางคก ราวกับดาวหาง พุ่งชนดาวเคราะห์และตกลงไปในหลุมรูปวงแหวนขนาดใหญ่ ร่างที่บิดเบี้ยวดูผิดรูปไปจากเดิม
“สิ่งที่ฉันสัญญาไว้ ย่อมต้องนับ” เซียวพูดอย่างไม่ใส่ใจ และไม่มีเจตนาที่จะยกศพขึ้นแต่อย่างใด
โจวเหวินไม่ว่าจะรู้สึกอย่างไร เขาก็อยากรีบไปอุ
