“หลี่เสี่ยว ช่วยฉันหน่อยสิ” ที่สนามหลังบ้านของหลี่ เด็กหนุ่มรูปงามคนหนึ่งเข้าไปในโพรงสุนัขแล้วพูดกับเด็กหนุ่มอีกคน
“คุณกำลังทำอะไรอยู่เหรอ?” หลี่เสี่ยวถามพลางมองไปยังเด็กหนุ่มหน้าตาดีคนนั้น
“ฝังฉันไว้ในสวนของคุณเถอะ” เด็กหนุ่มหน้าตาดีพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ทำไมคุณถึงอยากทำแบบนี้ล่ะ?” หลี่ส่งยิ้มให้เด็กหนุ่มหน้าตาดีด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงอาการประหลาดใจแต่อย่างใด
เด็กคนอื่นๆ คงจะประหลาดใจ ตกใจ และหวาดกลัว หากได้ยินเรื่องนี้ แต่หลี่เสี่ยวไม่เป็นเช่นนั้น เพราะเขารู้จักเด็กหนุ่มหน้าตาดีตรงหน้า และเขาไม่จำเป็นต้องประหลาดใจหากรู้ว่าเด็กหนุ่มคนนั้นทำอะไรลงไป เพราะต้องมีเหตุผลของเขาอย่างแน่นอน
ถ้าไม่มีเหตุผล ก็คงเป็นเพราะโลกนี้ไม่มีเหตุผล และไม่ใช่ว่าเด็กหนุ่มรูปงามจะไม่มีเหตุผลอย่างแน่นอน
เด็กหนุ่มรูปงามกล่าวว่า “ผมอยากลองดูว่าการเป็นคนตายมันรู้สึกอย่างไร”
“ถ้าถูกฝัง คุณนั่นแหละคือคนตายตัวจริง” หลี่เสี่ยวพูดพร้อมกับเบ้ปาก
“ไม่ ผมเรียนรู้วิธีควบคุมลมหายใจแล้ว ตราบใดที่ผมไม่ฝังมันลึกเกินไป ผมก็จะไม่ตาย” เด็กหนุ่มหน้าตาดีวิ่งไปยังพื้นที่โล่งเล็กๆ ในสวน หยิบดินขึ้นมากำมือหนึ่ง แล้วพูดว่า “ที่บ้านเขาไม่ยอมให้ผมลอง พวกเขาทำได้แค่ลองกับคุณเท่านั้น รีบฝังผมเร็วๆ สิ”
หลี่ยิ้มและเดินผ่านไปโดยไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ขณะกำลังขุดดินกับเด็กหนุ่มรูปงาม
เดิมทีสถานที่แห่งนี้ใช้สำหรับปลูกกุหลาบ แต่ว่างไว้ชั่วค
