เสินหยิน คาดการณ์
“ถูกต้อง แต่สัตว์ร้ายทั้งห้าตัวนั้นดูไม่ธรรมดาเลย ฉันเกรงว่าการแย่งชิงสัตว์เลี้ยงที่สิงสถิตอยู่กับพวกมันนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งไปกว่านั้น สัตว์เลี้ยงเหล่านั้นอาจเกิดใหม่ได้ทุกเมื่อ ในเวลานั้น สิ่งที่เราต้องเผชิญหน้าอาจไม่ใช่สัตว์ร้ายภัยพิบัติทางธรรมชาติทั้งห้าตัวอีกต่อไปแล้ว” เซียวกล่าว
“ถ้าอย่างนั้นก็ทำตามแผน ทำสัญญากับสัตว์เลี้ยงที่เกี่ยวข้องก่อนที่มันจะเกิด หรือไม่ก็ตัดหัวมันล่วงหน้า” จิ่วหยางกล่าว
“ไม่ต้องห่วง ไปกันเถอะ ฉันเกรงว่าเราจะถูกพวกสัตว์ร้ายจากภัยพิบัติทางธรรมชาติล้อมโจมตี” เซียวเหว่ยส่ายหัวเล็กน้อย พร้อมกำชับจิ่วหยางไม่ให้ผ่านไป
“การที่พวกมันสามารถกลายเป็นสิ่งมีชีวิตระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติได้นั้น สติปัญญาของพวกมันคงไม่ต่ำเกินไป แม้แต่สิ่งมีชีวิตที่มีไอคิวต่ำบางตัวก็ยังสะสมประสบการณ์และสัญชาตญาณมามากมาย ไม่มีใครอยากเป็นเป้าหมาย แต่พวกเขาก็ไม่รู้ว่าถ้าเป็นสัตว์เลี้ยงล่ะก็ ยากที่จะบอกได้ว่าใครจะเป็นอาหารกลางวันหลังจากที่มันเกิดมา” จิ่วหยางเห็นสิ่งมีชีวิตภัยพิบัติทางธรรมชาติทั้งห้าตัวที่ไม่ยอมรีบวิ่งขึ้นไปก่อน จึงพูดด้วยเสียงฮึดฮัด
“ดังนั้น เราต้องคิดหาวิธีที่จะจุดไฟให้มัน” เซียวมองไปที่ไข่สีขาว
“ได้อย่างไร?” จิ่วหยางถาม
“ตอบผมตรงนี้ก็ได้ ผมถนัดจุดไฟแบบนี้มากกว่า” เซียวเดินออกไปในก้าวเดียว ร่างของเขาก็หายไปราวกับผี
เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขาได้หยิบ
