ารถพัฒนาไปได้ไกลกว่านี้ โดยอาศัยการป้องกันขั้นสุดยอด มันอาจจะสามารถต้านทานการสังหารของดวงดาวได้ แต่น่าเสียดายที่…” โจวเหวินอยากอัพเกรดมังกรนักโทษให้ถึงระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติมาโดยตลอด แต่เขาก็ไม่เคยหาวิธีที่ดีได้เลย
เมื่อโจวเหวินพยายามฟันและเอาชนะดาวจุนจุน เหล่าเอลฟ์โน้ตดนตรีเหล่านั้นก็ยังคงบรรเลงเพลงตามคำสั่งของเขาต่อไป
ฉันไม่รู้ว่ามีการจำลองโน้ตไปกี่ตัว และในที่สุดเสียงดนตรีฟองสบู่ก็เริ่มเล่นซ้ำ แต่ทุกครั้งที่เล่นซ้ำ จังหวะของดนตรีก็จะเร็วขึ้นมาก และการแพร่กระจายที่เกิดขึ้นก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
ความสิ้นหวัง ความรู้สึกถึงความตาย และความเงียบงันแบบนั้น ผมเกรงว่าคนส่วนใหญ่จะได้ยินว่าคือการฆ่าตัวตายในทันที
โจวเหวินฟังเพลงนี้มาหลายครั้งแล้วและคุ้นเคยดี แม้จะไม่ต้องใช้ผู้ช่วยร้อง เขาก็สามารถฮัมเพลงนั้นได้เอง
อย่างไรก็ตาม โจวเหวินเองก็ไม่มีเซลล์รับเสียงดนตรี เขาจึงทำได้เพียงฮัมเพลงเท่านั้น ซึ่งฟังดูไม่ไพเราะเอาเสียเลย
สุดท้ายแล้ว ผมคิดไม่ออกว่าจะกำจัดราชาดวงดาวกองทัพแตกสลายด้วยวิธีอื่นใด หรือใช้หน่วยรบเพื่อกำจัดราชาดวงดาวกองทัพแตกสลายโดยไม่กระทบต่อเวลาการฟื้นคืนชีพของราชาดวงดาวองค์อื่นๆ
เวลาในการรีเฟรชสำเนาของเป่ยโต่วจะขึ้นอยู่กับเวลาที่ราชาดาวกองทัพแตกสลายตาย โดยจะรีเฟรชทุกๆ 24 ชั่วโมง กองทัพแตกสลายจะไม่ตาย และราชาดาวอื่นๆ จะไม่ได้รับการรีเฟรช
หลังจากเก็บโทรศัพท์มือถือแล้ว โจวเหวิน
