ท่ามกลางเมฆหมอกอันลอยล่อง ดาบฉงโหลวหยูหยูซ่อนตัวอยู่ราวกับภาพลวงตา
เมื่อครู่ที่ผ่านมา ศาลาหยกปรากฏขึ้นจากก้อนเมฆ และเมื่อฉันไปดูอีกครั้ง มันก็กลายเป็นพระราชวังไปแล้ว
บางครั้ง คุณอาจได้เห็นยอดเขาลอยอยู่บนท้องฟ้า ยอดเขาเหล่านี้มีเสน่ห์เฉพาะตัว บางแห่งสวยงามและอันตราย บางแห่งสง่างามและน่าเกรงขาม และบางแห่งก็ตั้งตระหง่านราวกับสวรรค์และโลก
แต่สิ่งเหล่านั้นดูเหมือนจะเป็นเพียงภาพลวงตา ผีเสื้อสวยงามตัวหนึ่งบินผ่านไป เมฆลอยละล่อง และภาพของฉงโหลวหยูหยูและยอดเขาก็หายไป
เหนือทะเลหมอก มีเรือลำเล็ก ๆ ลำหนึ่งแล่นไปอย่างช้า ๆ ชายคนหนึ่งยืนอยู่บนหัวเรือ เสื้อโค้ทสีขาวปลิวไสวเล็กน้อยไปกับเมฆ ผมยาวราวกับน้ำแข็งและหิมะร่วงหล่นอยู่ด้านหลังเขา และไม่มีคลื่นให้เห็น
เขามีใบหน้าที่หล่อเหลาและมีเขามังกรคู่หนึ่งที่เหมือนคริสตัลอยู่บนศีรษะ แม้ว่าเขาจะหล่อเหลา แต่ใบหน้าของเขาก็ไม่ได้เหลี่ยมคมเหมือนผู้ชายหล่อทั่วไป ใบหน้าของเขานุ่มนวลและอ่อนโยน ให้ความรู้สึกที่นุ่มนวล
ก่อนที่เรือจะแล่นไปยังภาพลวงตาคล้ายเมฆของเมืองนาไห่ ฉันเห็นอาคารหยกค่อยๆ ปรากฏขึ้นในเมฆ และมีผีเสื้อตัวหนึ่งบินออกมาจากอาคารหยกนั้น
ผีเสื้อที่ดูเหมือนผีค่อยๆ กลายร่างเป็นรูปร่างที่จับต้องได้ ปีกของมันพลิ้วไหวและเปิดเมฆออกราวกับผ้าโปร่ง ทำให้ตึกหยกที่ดูเหมือนจริงซึ่งอยู่หลังเมฆนั้นดูสมจริงยิ่งขึ้น
เรือที่อยู่ตรงเท้าของชายผิวขาวหยุดนิ่งแล้ว และสายตา
