งทุ้มต่ำ
“ในอนาคต เซียวและจิ่วหยางอาจกลายเป็นศัตรูกันเหมือนข้า และข้าก็ไม่รู้ว่ามีเซียนแบบนี้อีกกี่คนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์” จางชุนชิวกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“ใครจะรู้ เหล่าเซียนเหล่านั้นเก่งกาจยิ่งนัก และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไปหาเด็กฝึกฝนมากมายขนาดนี้มาจากไหน” เซี่ยหลิวฉวนคิดแล้วพูดว่า “โชคดีที่ถึงแม้จะมีพรสวรรค์และทรัพยากร แต่ก็อาจไม่สามารถกลายเป็นผู้ทรงพลังอย่างแท้จริงได้ ขึ้นอยู่กับความเชื่อและความเข้าใจส่วนบุคคลด้วย เซียนอย่างเซียวและจิ่วหยาง คาดว่าในดินแดนศักดิ์สิทธิ์คงมีไม่มากนัก”
“ถึงแม้จะมีไม่มาก แต่ในแต่ละห้องโถงก็มีหกตัว” จางชุนฉิวกล่าว
“ของเก่าอย่าง ‘K’ นั้นด้อยคุณภาพอย่างเห็นได้ชัด ถ้าพระธาตุของวัดอื่นๆ ก็เป็นอย่าง ‘K’ เช่นกัน เราก็จะจัดการได้ง่ายขึ้นมาก” เซี่ยหลิวฉวนกล่าว
จางชุนฉิวส่ายหัวและกล่าวว่า “อย่าประมาทเคผู้เฒ่า แม้ว่าความสามารถในการต่อสู้และพรสวรรค์ของเขาจะด้อยกว่าเซียวและจิ่วหยางก็จริง แต่บางครั้ง คนที่แข็งแกร่งก็อาจไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุดเสมอไป พลังที่เขามีนั้น ความสามารถในการต่อสู้ไม่ใช่สิ่งสำคัญ เขาเก่งในการควบคุมสถานการณ์โดยรวม”
“คุณไม่คิดหรือว่าช่องโหว่ที่เกิดจากการโจมตีของเซียวและจิ่วหยางนั้นถูกชดเชยโดยเคผู้เฒ่ามาโดยตลอด?” จางชุนฉิวกล่าวพลางจ้องมองเซี่ยหลิวฉวนอย่างไม่พอใจ
“แน่นอน ฉันเห็นแล้ว แต่ฉันก็ยังคิดว่าเซียวกับจิ่วหยางน่ากลัวกว่า” เ
