ารที่เซียวอ่านข้อมูลจาก www.uukanshu.com และมีความเชี่ยวชาญในเทคนิคต่างๆ มากมาย ทำให้เขาสามารถหยุดหลิวหยุนได้
ตอนนี้หลิวหยุนอายุเกือบครึ่งชีวิตแล้ว นั่นหมายความว่าเขาต้องพึ่งพารูปไท่เก๊กในมือ ซึ่งพอจะประคองชีวิตมาได้จนถึงตอนนี้ โจวเหวินประเมินว่ารูปไท่เก๊กนั้น ในบรรดารูปทั้งสิบเก้ารูปนั้น จิงเต๋าเซียนได้มาให้เขา
บูม!
ขณะที่โจวเหวินมองไปที่หลิวหยุน หลิวหยุนก็ถูกฝ่ามือของเซียวอี้ตบเข้าที่หน้าอกอย่างแรง กระดูกอกของหลิวหยุนยุบลงอย่างมาก และมีเลือดไหลออกมาเล็กน้อย
นอกจากเลือดที่พุ่งกระเซ็นแล้ว ยังมีแหวนศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกกลืนกินโดยกลุ่มควันในระหว่างการต่อสู้ด้วย
เซียวยื่นมือออกไปคว้าแหวนศักดิ์สิทธิ์แล้วสวมไว้ที่นิ้ว จากนั้นฝ่ามือของเขาก็ยังไม่หยุด ยิงกระสุนใส่หัวของหลิวหยุนอีกครั้ง
หลิวหยุนไม่มีที่หลบซ่อน เกราะบนตัวเขาแตกสลายไปนานแล้ว และไม่สามารถป้องกันอะไรได้เลย หากเซียวได้รับพรจากฝ่ามือของพระธาตุศักดิ์สิทธิ์ หัวของเขาทั้งหมดก็จะระเบิด
บูม!
ฝ่ามือของเซียวถูกโจมตีลงมา แต่ไม่ใช่เมฆที่ลอยล่อง แต่เป็นไข่แห่งความโกลาหล ไข่แห่งความโกลาหลแทบจะต้านทานฝ่ามืออันน่าสะพรึงกลัวของเซียวไม่ได้เลย
“น้องชาย…ในที่สุดพี่ก็มาแล้ว…” หลิวหยุนที่ถูกทุบตีจนหัวแทบแตก น้ำตาแห่งความตื่นเต้นกำลังจะไหลอาบแก้ม
“คุณไปก่อนเลย ผมอยู่ตรงนี้” โจวเหวินกล่าว
อันที่จริง โจวเหวินไม่จำเป็นต้องพูดว่าหลิวหยุนหายตัวไปแล้ว
ทันที
