ะอยู่ทุกหนทุกแห่ง คอยโจมตีหลิวหยุนอย่างบ้าคลั่ง
โชคดีที่หลิวหยุนขโมยโบราณวัตถุของเซียวมาได้ ทำให้พลังของเขาคงอยู่ที่ระดับนรกเท่านั้น เกราะที่หลิวหยุนสวมอยู่ก็แข็งแกร่งมาก เขาจึงรอดพ้นจากการถูกโจมตีจนตาย
“เจ้านั่น!” อันเทียนจั่วเห็นเสี่ยวเปาต่อยหลิวหลิวก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวพร้อมกับยิ้มอย่างขมขื่น
“เซียวคนนั้น แข็งแกร่งมาก!” สีหน้าของเซี่ยหลิวฉวนเคร่งขรึม เขาคิดเสมอว่าบรรดาผู้ที่เรียกตัวเองว่าเซียนนั้น ได้มาซึ่งทรัพยากรจากมิติที่แตกต่างกัน และได้รับพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น
ในระดับเดียวกัน เซี่ยหลิวฉวนไม่คิดว่าตัวเองจะแพ้ใคร แต่ผลงานของจิ่วหยางและเหล่าเค่อค่อนข้างน่าประหลาดใจ และเซี่ยก็ยิ่งวิปริตเข้าไปใหญ่
แม้จะอยู่ในระดับเดียวกัน เซี่ยหลิวฉวนก็ยังไม่แน่ใจว่าจะเอาชนะเซียวได้หรือไม่
“โชคดีที่ตอนแรกเขาไม่ได้สนใจหลิวหยุน มิเช่นนั้นหลิวหยุนคงตายไปนานแล้ว และเขาก็คงไม่มีโอกาสขโมยโบราณวัตถุของเขาไปได้” จางชุนฉิวกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมเช่นกัน
“เราจะเริ่มถ่ายทำกันไหม?” เซี่ยหลิวฉวนถาม
“มันสายเกินไปแล้ว ตอนนี้เราทำได้แค่หวังว่าโจวเหวินจะทำลายแท่นเทเลพอร์ตให้เร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นต่อให้เราช่วยก็คงแก้ปัญหาที่แท้จริงไม่ได้” จางชุนชิวเฝ้าติดตามสถานการณ์เหนือแท่นเทเลพอร์ตอย่างใกล้ชิด
ภายใต้การโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่าของสายฟ้าและฟ้าร้องจากนรก ฐานของแท่นเทเลพอร์ตซึ่งมีลักษณะคล้ายเสาสีดำนั้นเต็มไ
