้าไปทางเสี่ยวและปลอบโยนสิ่งมีชีวิตประหลาดนั้นไปด้วย
“นั่นภาพไท่เก๊กเหรอ?” เซียวถามพลางมองดูสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในมือของหลิวหยุน
“เจ้ายังมีความรู้อยู่บ้าง รู้ว่านี่คือภาพไท่เก๊ก ในเมื่อเจ้ารู้จักภาพไท่เก๊กแล้ว เจ้าก็ยังหนีไม่พ้นง่ายๆ เมื่อเห็นว่าเจ้ายังมีสายตาอยู่บ้าง อาจารย์พี่จึงชี้ทางเอาตัวรอดให้เจ้า” หลิวหยุนโชวถือภาพไท่เก๊ก ซึ่งเป็นการแสดงออกของเหล่าจื่อคนแรกของโลก
“น่าเสียดายที่มันเป็นเพียงแผนที่ไท่เก๊กระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติเท่านั้น แม้แต่ระดับเทพก็ยังเข้าไม่ถึง มันเป็นแค่สหายระดับนรกเท่านั้น ระดับนรกยังสามารถต่อสู้กับสนามพลังระดับเทพของฉันได้ น่าเสียดายที่มอบมันให้กับสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์” เซียวกล่าว
“ยูทีเอ็มไม่ใช่มนุษย์” หลิวหยุนยกแผนที่ไท่เก๊กขึ้นอย่างรุนแรงและวาดไปทางเซียว พื้นที่เบื้องหน้าบิดเบี้ยวไปทันที
เซียวเดินออกมา ร่างของเขาหายไปอย่างแปลกประหลาด แต่กลับปรากฏตัวขึ้นด้านหลังกลุ่มเมฆ และปลายนิ้วของเขาก็ลากไปทางด้านหลังของกลุ่มเมฆราวกับมีด
ม่านตาของหลิวหยุนหดแคบลง และร่างกายของเขาก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว แต่พละกำลังของเขากลับได้รับบาดแผลยาว และเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาก็เปื้อนเลือด
“คุณ…ยังอยู่ไกลจัง…” เซียวพูดเบาๆ~www.mtlnovel.com~ ดูเหมือนเขาจะเดินไปเรื่อยๆ และปรากฏตัวในทิศทางต่างๆ อย่างแปลกประหลาด
ก่อนก้าวแรกมันยังอยู่ข้างหน้าหลิวหยุน แต่หลังจากก้าวไปอีกหนึ่งก้าว มันก็อย
