ดาบของเขานั้นบ้าคลั่งและดื้อรั้นเกินไป ในขณะที่จิ่วหยางก็เป็นแบบอย่างของการต่อสู้แบบประชิดตัว การต่อสู้ระหว่างทั้งสองจึงเป็นการปะทะกันที่น่าตื่นเต้น
ดาบของหย่านั้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ และดุเดือดมากขึ้นเรื่อยๆ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับจิ่วหยาง เขากลับถูกกดดันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความแข็งแกร่งและความเร็วของเขากลับด้อยลง
มุมปากของยาเต็มไปด้วยเลือด มือที่ถือดาบและปากของเสือแตก แต่เขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดหรือหลบหลีก
